Thailand’s new visa regime hits Western visitors and expats in Thailand hard with shorter stays and long haul trips
Thailand’s new visa squeeze halves tourist stays to 30 days and shuts Western nomads out of the easy Laos DTV route. Applicants now face police checks, costly flights home and tougher borders amid a nationwide foreign property crackdown now in force.
Thailand is slashing visa-free stays from 60 to 30 days while imposing tough new worldwide restrictions on its five-year Destination Thailand Visa.
From September 15, long-haul Western visitors face shorter stays, uncertain extensions and tighter land-border limits. Meanwhile, new DTV applicants may be forced home for police clearances, turning a quick Laos visa run into a costly intercontinental journey. The immigration clampdown comes alongside an intensifying campaign against foreign-controlled companies, nominee shareholders, villas, landholdings and questionable long leases. It began in the South but is now being pursued nationwide.
New visa regime hits Western visitors and expats in Thailand hard with shorter stays and long-haul trips
Thailand will halve its visa-free tourist stay from 60 to 30 days on September 15. The decision reverses a major immigration relaxation introduced in July 2024. Meanwhile, new Destination Thailand Visa restrictions have already taken effect. Together, both changes raise costs for long-haul Western visitors.
The Interior Ministry published the visa-exemption regulations in the Royal Gazette on Monday, August 31. Accordingly, they become effective 15 days after publication. The existing 60-day system will therefore continue through September 14. Arrivals from September 15 will receive the new entitlement.
Previously, passport holders from 93 countries and territories could receive 60 days without a visa. Under the replacement framework, only 60 countries and territories receive the general exemption. Furthermore, their permitted stay falls to 30 days. The system also introduces separate 15-day and Visa on Arrival categories.
Western long-haul visitors face higher costs as Thailand cuts visa-free stays to only 30 days nationwide
The change bears heavily on Britain, Europe, North America, Australia and New Zealand. Their citizens frequently travel farther and remain longer than regional visitors. Moreover, many spend several months yearly in Thailand. The previous 60-day stamp covered much of those stays without advance paperwork.
Now, those travellers must obtain a visa, seek an extension or shorten their visit. However, an extension remains subject to immigration approval. The Gazette does not guarantee another 30 days. Consequently, a planned two-month holiday now carries additional paperwork, expense and uncertainty.
The new 30-day list begins with Australia, Austria, Bahrain, Belgium, Bulgaria, Bhutan and Brunei Darussalam. In addition, it covers Canada, Croatia, Cyprus, the Czech Republic, Denmark, Estonia, Fiji, Finland and France. Georgia, Germany, Greece, Hungary, Iceland, Indonesia, India, Ireland and Israel also remain eligible.
Next, the list includes Italy, Japan, Jordan, Kuwait, Kyrgyzstan, Latvia, Liechtenstein and Lithuania. Alongside them are Luxembourg, Malta, Malaysia, the Maldives, the Netherlands, New Zealand and Norway. Oman, the Philippines, Poland, Portugal, Qatar, Romania and Saudi Arabia also qualify.
Separately, Singapore, Slovakia, Slovenia, South Africa, Spain, Sweden and Switzerland receive the exemption. Finally, Taiwan, Türkiye, Ukraine, the United Arab Emirates, the United Kingdom and the United States complete the list. Most principal Western tourism markets therefore remain included. Nevertheless, their initial permission will be cut by half.
Thailand retains major tourist markets but cuts their visa-free entry permission by half from September
On another front, Mauritius and Seychelles receive visa-free tourism stays limited to 15 days. Azerbaijan, Belarus and Serbia move under the revised Visa on Arrival arrangements. Meanwhile, separate bilateral agreements remain effective where applicable. Those arrangements can provide 14, 30 or 90 days, depending on nationality.
As a result, the general list does not answer every traveller’s position. A bilateral agreement may provide different permission for a particular passport. Therefore, visitors must check the arrangement governing their own nationality. The entry stamp issued by immigration will determine their authorised period.
Notably, the new rules will not shorten permission already granted. A traveller entering before September 15 keeps the period stamped into the passport. For example, a 60-day admission issued on September 14 remains valid. It will not shrink when the new framework begins.
From the following day, most listed travellers will receive only 30 days. That immediately changes planning for five-week, six-week and two-month visits. Until now, those holidays required no visa before departure. From September 15, visitors must make another immigration arrangement. These are in line with a package proposed by Minister of Tourism and Sports Surasak Phancharoenworakul recently.
In practice, tourists may still request an extension inside Thailand. Yet eligibility to apply does not ensure approval. Applicants must visit an immigration office and produce the required documents. They must also pay the applicable fee.
Western visitors face higher costs and longer journeys as Thailand tightens its tourist entry rules
Beyond the charge, the process consumes part of the visitor’s stay. Queues, travel and requests for further evidence can add disruption. Thus, a simple two-month visit becomes a more complicated undertaking. Rejection could also force a hurried departure or revised flight booking.
For nearby Asian visitors, the practical burden can remain modest. Many can return home within hours and at relatively limited cost. By comparison, Western travellers face expensive intercontinental journeys. The same 30-day limit therefore creates sharply different consequences.
A Malaysian or Singaporean can quickly reach home from Thailand. In contrast, London, Toronto, Sydney and New York lie thousands of kilometres away. Return flights may involve connections, overnight travel and expensive fares. Accordingly, long-haul travellers have fewer inexpensive options.
The timing also affects seasonal visitors. Many Europeans spend part of the northern winter in Thailand. Likewise, some Australians, Americans and Canadians maintain regular extended visits. The lost 30 days now require another visa decision.
As part of the tightening, the Interior Ministry has also restricted visa-exempt land entries. Most qualifying travellers can use the exemption at land checkpoints only twice yearly. However, Malaysian, Bruneian, Indonesian and Singaporean nationals are excluded from that general limit. The Interior Minister may designate further exceptions.
Land-border limits close a familiar route as Thailand separately tightens access to its five-year DTV
This restriction narrows the value of repeated journeys through Laos, Cambodia or Malaysia. Previously, some visitors sought another visa-exempt period following a brief departure. Even then, immigration retained full discretion over admission. The new limit adds a clear numerical barrier.
For its part, immigration can still question any repeat visitor. Officers may inspect travel patterns, accommodation details and supporting evidence. They may also refuse entry where circumstances cause concern. Hence, reaching a checkpoint has never guaranteed another admission.
In parallel, Thailand has imposed separate restrictions on Destination Thailand Visa applications. Those rules became effective worldwide on August 31. They apply before the tourist-exemption reduction starts. Importantly, they govern new DTV applications rather than existing visa-free admissions.
The Destination Thailand Visa offers five-year validity and multiple entries. It can provide up to 180 days during each admission. The programme serves qualifying remote workers, freelancers and participants in recognised Thai activities. Dependants can also apply under its conditions.
Before August 31, some Thai missions accepted DTV applications from temporary visitors. This created a convenient route for foreigners already living around Southeast Asia. In particular, Vientiane and Savannakhet became practical application centres. Applicants could reach Laos through a short regional journey.
New DTV rules close the Laos application route and force many Western applicants back to their homelands
Under the revised system, that route has largely closed. Applicants must now use a country where they hold nationality or permanent residence. Temporary immigration status no longer satisfies the jurisdiction requirement. Additionally, every new applicant needs a criminal-record clearance.
The certificate can come from the applicant’s country of nationality. Alternatively, it can come from the qualifying application country. However, applicants must first meet the nationality or permanent-residence test there. Mere physical presence is no longer enough.
The Royal Thai Embassy in Vientiane has described the new requirements as worldwide. Consequently, applicants there must be Lao nationals or permanent residents. They must also supply a clearance issued by Laos or their country of nationality. Foreign tourists visiting Laos can no longer use that application route.
Before this revision, a British applicant could travel from Thailand to Laos. An American, Canadian, Australian or European could follow the same path. The applicant could then remain nearby during processing. Now, many must return to their passport country instead.
Applications completed and paid before August 31 remain under the former requirements. Thus, the new conditions do not automatically reopen completed submissions. Later applications must satisfy the revised document rules. Embassies can still seek additional evidence during assessment.
London rules expose the costly burden facing Western digital nomads seeking Thailand’s five-year DTV
In London, the Royal Thai Embassy has introduced the same core conditions. Applicants must prove nationality or permanent residence within its jurisdiction. For non-British applicants, temporary presence in Britain will not suffice. Irish and other foreign residents may need long-term residence evidence.
The London embassy also requires a criminal-record certificate issued within six months. British applicants can obtain an ACRO police certificate. Dependants under 16 may use the primary applicant’s clearance under London’s published arrangement. Each dependant still requires an individual visa application.
For settled applicants, these requirements create additional work but limited international disruption. They can secure documents while already living in their home jurisdiction. Conversely, digital nomads based around Asia face a much heavier burden. Many possess only temporary permission in their current country.
Without permanent residence elsewhere, their passport country may become the only workable jurisdiction. A Briton in Thailand, Vietnam or Cambodia may have to return home. The same problem confronts many Americans, Canadians, Australians and New Zealanders. European applicants can face equally long journeys.
What was once a short Laos trip can now become an intercontinental operation. Airfares represent only the first expense. Applicants may also need hotels, transport, fingerprints, document delivery and translations. Processing delays can further increase the bill.
Applicants face non-refundable fees and long stays abroad as travel costs dwarf police charges
At the same time, applicants must remain outside Thailand during processing. Existing rent or other Thai expenses may continue during that absence. A request for further evidence can extend the stay abroad. Meanwhile, work and family arrangements may require sudden revision.
The financial risk continues after submission. Thai visa fees are generally non-refundable. Therefore, rejection can leave applicants carrying travel, accommodation and application losses. A fresh application may then require another fee and further delay.
For British applicants, an ACRO police certificate currently costs £70. International postage and related expenses can increase that amount. An American Federal Bureau of Investigation identity-history check costs US$18. Fingerprinting or commercial processing services can add separate charges.
Similarly, an Australian Federal Police certificate costs A$56. The price rises to A$113 where fingerprints are required. These certificate charges are relatively clear. Yet the forced long-haul journey can dwarf them.
Crucially, distance creates the sharpest inequality in practical cost. A regional applicant may return home cheaply and quickly. A Western applicant may need several flights and weeks abroad. Thus, a worldwide rule can still impose vastly different financial burdens.
Long-term nomads face costly journeys home although the DTV retains five-year and 180-day benefits
The problem is especially acute for long-term nomads without permanent residence anywhere else. Some have spent years moving between countries on temporary visas. Their current permission may be entirely lawful. Even so, it will not satisfy the new DTV application rule.
In those cases, nationality becomes the decisive route back into the programme. A British citizen may need London or another qualifying British jurisdiction. An American may face a Pacific or Atlantic crossing. Australians and New Zealanders confront their own lengthy return journeys.
Despite these restrictions, the DTV’s principal benefits remain unchanged. It still carries five-year validity. It also remains a multiple-entry visa. Furthermore, each admission can still provide up to 180 days.
The eligibility structure also remains in place. Qualifying remote workers and freelancers can still apply. Recognised Thai “soft-power” activities provide another route. These can include approved courses, training, treatment and cultural programmes.
Likewise, dependant applications remain available for qualifying spouses and children. The usual financial evidence remains approximately ฿500,000 in available funds. Applicants must also support the stated purpose of their stay. A diplomatic mission may request further documentation before deciding.
Existing DTV holders keep their visas as worldwide application rules hit Western travellers much harder
Most importantly, existing DTV holders do not lose their visas. Nothing announced reduces their five-year validity or existing 180-day permission. Nor must they obtain police clearances merely for their next entry. The additional documents apply to new applications.
Of course, immigration officers retain ordinary powers at the border. They can question travellers and examine their circumstances. However, those powers are separate from the new application conditions. No general police-certificate rule has been announced for current holders returning to Thailand.
Against this background, some social-media commentators have called the changes “anti-Western.” The published rules do not expressly identify Western nationalities as targets. Asian and Western passport holders both lose the 60-day exemption. The DTV restrictions are also described as worldwide.
Still, their practical effect is plainly uneven. Western applicants generally travel much farther when compelled to return home. They face higher fares and longer absences. In many cases, they also plan longer Thai stays than ordinary short-break visitors.
For that reason, the changes are more burdensome for many Western travellers. That conclusion rests on distance, cost and established travel patterns. It does not require an official nationality-based restriction. The underlying rules remain framed in general terms.
Thailand widens its southern campaign against foreign-controlled companies, villas and landholdings
Simultaneously, Thailand is intensifying enforcement against suspect foreign business structures in its southern tourism centres. Major operations are under way in Phuket, Koh Samui and Koh Phangan. Investigators are examining nominee shareholders and foreign control behind Thai companies. Restricted occupations and illegal work are also under scrutiny.
On the property side, officers are examining companies holding land while foreigners exercise effective control. Villa rental operations have also attracted attention. Overseas transfers of rental income form another investigative line. Long-term lease arrangements are receiving closer examination as well.
Beyond owners, scrutiny extends to lawyers, accountants and agents linked to suspect structures. Investigators want to know who provided the capital. They are also examining who controls daily decisions and receives the profits. Company documents alone may not settle those questions.
A major Koh Samui operation reviewed 12,906 registered companies. Significantly, 8,254 of them contained foreign shareholders. Investigators identified 875 companies displaying warning signs. Further work eventually produced 60 cases involving 59 companies.
Those cases cover 88 suspects and 37 plots containing land and buildings. Their combined value was estimated at approximately ฿1.2 billion. As such, the campaign reaches high-value villas, businesses and property structures. It extends far beyond minor employment breaches.
Visa controls and property probes remain separate as officials examine nominee companies and land control
Legally, the property campaign remains separate from the immigration changes. No published instrument combines them into one programme against Westerners. Nonetheless, both developments tighten official control over foreigners. One governs entry and extended residence, while the other examines business and property control.
Foreigners generally cannot own Thai land directly. By comparison, qualifying condominium ownership remains possible within the statutory foreign quota. Properly registered leases also remain available. A foreigner may additionally own a building while leasing its underlying land.
Certain statutory investment arrangements can apply in limited circumstances. A genuine Thai company may also conduct lawful business involving foreign investors. However, nominee shareholders create serious exposure. Those arrangements place Thai names on documents while foreigners hold effective control.
Typically, a suspect Thai shareholder may contribute no genuine capital. That person may also exercise no meaningful management power. In response, investigators can trace funding, instructions and profit flows. They can then compare official documents with actual control.
A company created mainly to bypass land restrictions faces particular scrutiny. Likewise, share ownership does not automatically provide lawful control over company land. The financing and commercial purpose remain critical. Investigators can examine whether the Thai shareholders are genuine investors.
Long leases and company-linked villas face scrutiny as courts uphold Thailand’s foreign ownership ban
Long-term leases present another exposed area. A registered 30-year lease can provide a valid contractual interest. However, promised “30+30+30” renewals do not create guaranteed 90-year ownership. Future renewals remain legally separate from the first term.
At the same time, investigators are now questioning whether the leasehold route, if it confers property ownership rights rather than being a valid commercial leasehold, may also be invalid. At this time, no widespread action has been taken against these arrangements, except where they appear in police enquiries.
Accordingly, a long lease should not be confused with unrestricted freehold title. A villa transfer linked to company shares carries separate risks. The company’s actual control and funding remain open to examination. Current enforcement makes those distinctions increasingly important.
Ultimately, it will take further landmark rulings to define the law, but the courts appear ready only to strictly uphold the ban on property ownership linked with landholdings for foreigners.
Western visitors face a two-stage visa squeeze with costlier DTV applications and shorter tourist stays
For Western visitors, the immediate immigration impact arrives in two stages. DTV applicants have faced the new jurisdiction rules since August 31. Visa-exempt tourists then lose 30 days from September 15. Frequent land-border users also face the twice-yearly general limit.
The DTV remains one of Thailand’s strongest long-stay visas. Even so, obtaining one has become more expensive and geographically restrictive. For Western nomads already in Asia, the application-location rule delivers the hardest blow. A convenient Laos journey may no longer work.
Instead, applicants may need long-haul flights, police clearances and extended stays outside Thailand. Ordinary tourists planning more than 30 days face another calculation. They must obtain a visa, request an extension or cut their visit. Every option adds expense, planning or uncertainty.
Thailand continues to offer visa-free tourism to 60 countries and territories. It also retains the five-year Destination Thailand Visa. Yet the government has decisively narrowed the previous flexibility surrounding extended stays. The impact will fall most heavily on long-haul repeat visitors.
Ultimately, distance turns the DTV rule into a substantial burden for many Western applicants. The shorter exemption also disrupts seasonal visits and longer holidays. Thailand remains open to these travellers. However, staying longer now demands more documents, more money and considerably more planning.
Source: https://www.thaiexaminer.com/thai-news-foreigners/2026/09/01/new-visa-regime-hits-western-visitors-and-expats-in-thailand-hard-with-shorter-stays-and-long-haul-trips/
NOTE: News articles carried in Thailand Construction News do not necessarily signify Thailand Construction News’ agreement with the article in full or in part.
Google Translation:
[We apologise if any of the translation is incorrect: google Translation occasionally gets it wrong]
มาตรการวีซ่าใหม่ของไทยส่งผลกระทบอย่างหนักต่อนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกและชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย ด้วยระยะเวลาการพำนักที่สั้นลงและการเดินทางระยะไกลที่ยาวนานขึ้น
มาตรการวีซ่าใหม่ของไทยลดระยะเวลาการพำนักของนักท่องเที่ยวเหลือเพียง 30 วัน และปิดกั้นชาวต่างชาติที่เดินทางไกลจากลาว ซึ่งก่อนหน้านี้สามารถใช้เส้นทางวีซ่า Destination Thailand (DTV) ได้อย่างง่ายดาย ผู้สมัครต้องเผชิญกับการตรวจสอบจากตำรวจ ค่าตั๋วเครื่องบินกลับบ้านที่แพงขึ้น และด่านชายแดนที่เข้มงวดมากขึ้น ท่ามกลางการปราบปรามอสังหาริมทรัพย์ของชาวต่างชาติทั่วประเทศที่เริ่มบังคับใช้แล้ว
ประเทศไทยลดระยะเวลาการพำนักโดยไม่ต้องขอวีซ่าจาก 60 วันเหลือ 30 วัน พร้อมทั้งกำหนดข้อจำกัดใหม่ที่เข้มงวดมากขึ้นสำหรับวีซ่า Destination Thailand (DTV) ระยะเวลา 5 ปี ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายนเป็นต้นไป นักท่องเที่ยวชาวตะวันตกที่เดินทางไกลจะต้องเผชิญกับระยะเวลาการพำนักที่สั้นลง การต่ออายุที่ไม่แน่นอน และข้อจำกัดชายแดนทางบกที่เข้มงวดขึ้น ในขณะเดียวกัน ผู้สมัคร DTV รายใหม่ อาจถูกบังคับให้กลับบ้านเพื่อตรวจสอบประวัติ ทำให้การขอวีซ่าลาวอย่างรวดเร็วกลายเป็นการเดินทางข้ามทวีปที่มีค่าใช้จ่ายสูง การปราบปรามการเข้าเมืองนี้เกิดขึ้นควบคู่ไปกับการรณรงค์ที่เข้มข้นขึ้นต่อบริษัทที่ควบคุมโดยชาวต่างชาติ ผู้ถือหุ้นตัวแทน วิลล่า ที่ดิน และสัญญาเช่าระยะยาวที่น่าสงสัย เริ่มต้นจากภาคใต้ แต่ขณะนี้กำลังดำเนินการทั่วประเทศ
ระบอบวีซ่าใหม่ส่งผลกระทบอย่างหนักต่อนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกและชาวต่างชาติในประเทศไทย ด้วยระยะเวลาการเข้าพักที่สั้นลงและการเดินทางระยะไกล
นายสุรศักดิ์ พันเจริญวรกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ดูแลการยกเว้นวีซ่าสำหรับนักท่องเที่ยวเป็นเวลา 30 วัน ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน ขณะที่กฎระเบียบ DTV ที่เข้มงวดขึ้นมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม (ที่มา: ข่าวสด)
ประเทศไทยจะลดระยะเวลาการเข้าพักโดยไม่ต้องขอวีซ่าสำหรับนักท่องเที่ยวจาก 60 วัน เหลือ 30 วัน ในวันที่ 15 กันยายน การตัดสินใจครั้งนี้เป็นการยกเลิกการผ่อนปรนด้านการเข้าเมืองครั้งใหญ่ที่นำมาใช้ในเดือนกรกฎาคม 2567 ขณะเดียวกัน ข้อจำกัดใหม่ของวีซ่าปลายทางประเทศไทย (Destination Thailand Visa) ได้มีผลบังคับใช้แล้ว การเปลี่ยนแปลงทั้งสองอย่างนี้ทำให้ค่าใช้จ่ายสำหรับนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกที่เดินทางระยะไกลสูงขึ้น
กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศระเบียบการยกเว้นวีซ่าในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันจันทร์ที่ 31 สิงหาคม ดังนั้นจึงมีผลบังคับใช้ 15 วันหลังจากการประกาศ ระบบ 60 วันเดิมจึงจะยังคงใช้ต่อไปจนถึงวันที่ 14 กันยายน ผู้ที่เดินทางมาถึงตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน จะได้รับสิทธิ์ใหม่
ก่อนหน้านี้ ผู้ถือหนังสือเดินทางจาก 93 ประเทศและดินแดน สามารถพำนักได้ 60 วันโดยไม่ต้องขอวีซ่า แต่ภายใต้กรอบการทำงานใหม่ มีเพียง 60 ประเทศและดินแดนเท่านั้นที่ได้รับการยกเว้นทั่วไป นอกจากนี้ ระยะเวลาพำนักที่อนุญาตยังลดลงเหลือ 30 วัน ระบบใหม่ยังได้กำหนดประเภทการพำนัก 15 วัน และวีซ่าเมื่อเดินทางมาถึงแยกต่างหากด้วย
นักท่องเที่ยวจากตะวันตกที่เดินทางไกลต้องเผชิญกับค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น เนื่องจากประเทศไทยลดระยะเวลาพำนักโดยไม่ต้องขอวีซ่าเหลือเพียง 30 วันทั่วประเทศ
การเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลกระทบอย่างหนักต่อสหราชอาณาจักร ยุโรป อเมริกาเหนือ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ พลเมืองของประเทศเหล่านี้มักเดินทางไกลและพำนักนานกว่านักท่องเที่ยวในภูมิภาคเดียวกัน นอกจากนี้ หลายคนใช้เวลาหลายเดือนต่อปีในประเทศไทย การประทับตรา 60 วันก่อนหน้านี้ครอบคลุมการพำนักส่วนใหญ่โดยไม่ต้องเตรียมเอกสารล่วงหน้า
ตอนนี้ นักท่องเที่ยวเหล่านั้นต้องขอวีซ่า ขอต่ออายุ หรือลดระยะเวลาการเดินทาง อย่างไรก็ตาม การต่ออายุยังคงขึ้นอยู่กับการอนุมัติของสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ประกาศในราชกิจจานุเบกษาไม่ได้รับประกันว่าจะได้รับอนุญาตให้พำนักอีก 30 วัน ดังนั้น การวางแผนวันหยุดสองเดือนจึงต้องมีเอกสารเพิ่มเติม ค่าใช้จ่าย และความไม่แน่นอน
รายชื่อประเทศที่ได้รับอนุญาตให้เดินทาง 30 วันฉบับใหม่ เริ่มต้นด้วย ออสเตรเลีย ออสเตรีย บาห์เรน เบลเยียม บัลแกเรีย ภูฏาน และบรูไนดารุสซาลาม นอกจากนี้ยังครอบคลุม แคนาดา โครเอเชีย ไซปรัส สาธารณรัฐเช็ก เดนมาร์ก เอสโตเนีย ฟิจิ ฟินแลนด์ และฝรั่งเศส จอร์เจีย เยอรมนี กรีซ ฮังการี ไอซ์แลนด์ อินโดนีเซีย อินเดีย ไอร์แลนด์ และอิสราเอล ยังคงมีสิทธิ์เช่นกัน
ถัดมา รายชื่อประกอบด้วย อิตาลี ญี่ปุ่น จอร์แดน คูเวต คีร์กีสถาน ลัตเวีย ลิกเตนสไตน์ และลิทัวเนีย รวมถึง ลักเซมเบิร์ก มอลตา มาเลเซีย มัลดีฟส์ เนเธอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ และนอร์เวย์ โอมาน ฟิลิปปินส์ โปแลนด์ โปรตุเกส กาตาร์ โรมาเนีย และซาอุดีอาระเบีย ก็มีสิทธิ์เช่นกัน
นอกจากนี้ สิงคโปร์ สโลวาเกีย สโลวีเนีย แอฟริกาใต้ สเปน สวีเดน และสวิตเซอร์แลนด์ ได้รับการยกเว้น สุดท้าย ไต้หวัน ตุรกี ยูเครน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา ดังนั้น ตลาดการท่องเที่ยวหลักๆ ของประเทศตะวันตกส่วนใหญ่จึงยังคงอยู่ในรายชื่อ อย่างไรก็ตาม การอนุญาตเริ่มต้นของพวกเขาจะลดลงครึ่งหนึ่ง
ประเทศไทยยังคงเป็นตลาดท่องเที่ยวที่สำคัญ แต่ลดระยะเวลาการเข้าประเทศโดยไม่ต้องขอวีซ่าลงครึ่งหนึ่งตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน
ในขณะเดียวกัน มอริเชียสและเซเชลส์ได้รับอนุญาตให้พำนักเพื่อการท่องเที่ยวโดยไม่ต้องขอวีซ่า จำกัดไว้ที่ 15 วัน อาเซอร์ไบจาน เบลารุส และเซอร์เบียอยู่ภายใต้ข้อกำหนดวีซ่าเมื่อเดินทางมาถึงฉบับปรับปรุงใหม่ ในขณะเดียวกัน ข้อตกลงทวิภาคีแยกต่างหากยังคงมีผลบังคับใช้ในกรณีที่เกี่ยวข้อง ข้อตกลงเหล่านั้นอาจให้ระยะเวลา 14, 30 หรือ 90 วัน ขึ้นอยู่กับสัญชาติ
ดังนั้น รายชื่อทั่วไปจึงไม่สามารถตอบสนองความต้องการของนักเดินทางทุกคนได้ ข้อตกลงทวิภาคีอาจให้สิทธิ์ที่แตกต่างกันสำหรับหนังสือเดินทางแต่ละเล่ม ดังนั้น นักท่องเที่ยวต้องตรวจสอบข้อกำหนดที่ใช้กับสัญชาติของตนเอง ตราประทับเข้าเมืองที่ออกโดยด่านตรวจคนเข้าเมืองจะเป็นตัวกำหนดระยะเวลาที่ได้รับอนุญาต
ที่สำคัญ กฎใหม่จะไม่ลดระยะเวลาการอนุญาตที่ได้รับไปแล้ว นักเดินทางที่เข้าประเทศก่อนวันที่ 15 กันยายน จะยังคงรักษาระยะเวลาที่ประทับตราไว้ในหนังสือเดินทาง ตัวอย่างเช่น การอนุญาต 60 วันที่ออกในวันที่ 14 กันยายน ยังคงมีผลใช้ได้ จะไม่ลดลงเมื่อกรอบการทำงานใหม่เริ่มใช้
ตั้งแต่วันรุ่งขึ้นเป็นต้นไป นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่อยู่ในรายชื่อจะได้รับอนุญาตให้อยู่ในประเทศได้เพียง 30 วันเท่านั้น ซึ่งจะทำให้แผนการท่องเที่ยว 5 สัปดาห์ 6 สัปดาห์ และ 2 เดือนต้องเปลี่ยนแปลงไปทันที ก่อนหน้านี้ การท่องเที่ยวในช่วงเวลาดังกล่าวไม่จำเป็นต้องขอวีซ่าก่อนออกเดินทาง แต่ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายนเป็นต้นไป นักท่องเที่ยวจะต้องดำเนินการเรื่องการเข้าเมืองอีกครั้ง ซึ่งเป็นไปตามมาตรการที่เสนอโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา สุรศักดิ์ พันเจริญวรกุล เมื่อเร็วๆ นี้
ในทางปฏิบัติ นักท่องเที่ยวยังคงสามารถขอต่ออายุวีซ่าได้ภายในประเทศไทย แต่การมีสิทธิ์ยื่นขอต่ออายุวีซ่าไม่ได้หมายความว่าจะได้รับการอนุมัติ ผู้สมัครต้องไปที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองและแสดงเอกสารที่จำเป็น รวมถึงต้องชำระค่าธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องด้วย
นักท่องเที่ยวจากตะวันตกต้องเผชิญกับค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นและการเดินทางที่ยาวนานขึ้น เนื่องจากประเทศไทยเข้มงวดกฎระเบียบการเข้าประเทศสำหรับนักท่องเที่ยว
นอกเหนือจากค่าธรรมเนียมแล้ว กระบวนการนี้ยังกินเวลาส่วนหนึ่งของการพำนักของนักท่องเที่ยว การรอคิว การเดินทาง และการขอหลักฐานเพิ่มเติมอาจทำให้เกิดความยุ่งยาก ดังนั้น การท่องเที่ยว 2 เดือนที่วางแผนไว้จึงกลายเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมากขึ้น การถูกปฏิเสธอาจทำให้ต้องรีบเดินทางกลับหรือเปลี่ยนแปลงการจองเที่ยวบิน
สำหรับนักท่องเที่ยวจากประเทศเพื่อนบ้านในเอเชีย ภาระในทางปฏิบัติอาจยังคงไม่มากนัก หลายคนสามารถเดินทางกลับบ้านได้ภายในไม่กี่ชั่วโมงและด้วยค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างจำกัด ในทางตรงกันข้าม นักท่องเที่ยวชาวตะวันตกต้องเผชิญกับการเดินทางข้ามทวีปที่แพงกว่ามาก ดังนั้น ข้อจำกัด 30 วันจึงสร้างผลลัพธ์ที่แตกต่างกันอย่างมาก
ชาวมาเลเซียหรือสิงคโปร์สามารถเดินทางกลับบ้านจากประเทศไทยได้อย่างรวดเร็ว ในทางตรงกันข้าม ลอนดอน โตรอนโต ซิดนีย์ และนิวยอร์ก อยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตร เที่ยวบินขากลับอาจต้องมีการต่อเครื่อง การเดินทางข้ามคืน และค่าโดยสารที่แพง ดังนั้น นักเดินทางระยะไกลจึงมีตัวเลือกที่ราคาไม่แพงน้อยลง
ช่วงเวลาดังกล่าวส่งผลกระทบต่อผู้มาเยือนตามฤดูกาลด้วย ชาวยุโรปหลายคนใช้เวลาส่วนหนึ่งของฤดูหนาวทางซีกโลกเหนือในประเทศไทย เช่นเดียวกับชาวออสเตรเลีย อเมริกัน และแคนาดาบางคนที่มาเยือนเป็นประจำในระยะยาว การเสียเวลา 30 วันไปนั้นทำให้ต้องขอวีซ่าใหม่
ส่วนหนึ่งของการเข้มงวดมากขึ้น กระทรวงมหาดไทยยังได้จำกัดการเข้าประเทศทางบกโดยไม่ต้องขอวีซ่า ผู้เดินทางส่วนใหญ่ที่มีคุณสมบัติสามารถใช้สิทธิ์ยกเว้นที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองได้เพียงปีละสองครั้งเท่านั้น อย่างไรก็ตาม พลเมืองมาเลเซีย บรูไน อินโดนีเซีย และสิงคโปร์ได้รับการยกเว้นจากข้อจำกัดทั่วไปนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยอาจกำหนดข้อยกเว้นเพิ่มเติมได้
ข้อจำกัดทางบกปิดเส้นทางที่คุ้นเคย ขณะที่ประเทศไทยเข้มงวดการเข้าถึงวีซ่าปลายทางประเทศไทย (DTV) ระยะเวลา 5 ปี
ข้อจำกัดนี้ลดคุณค่าของการเดินทางซ้ำผ่านลาว กัมพูชา หรือมาเลเซีย ก่อนหน้านี้ นักท่องเที่ยวบางคนพยายามขอวีซ่ายกเว้นอีกครั้งหลังจากเดินทางออกไปช่วงสั้นๆ แม้กระนั้น ด่านตรวจคนเข้าเมืองก็ยังคงมีดุลยพินิจเต็มที่ในการอนุญาตให้เข้าประเทศ ข้อจำกัดใหม่นี้เพิ่มอุปสรรคเชิงตัวเลขที่ชัดเจน
ในส่วนของด่านตรวจคนเข้าเมือง ยังคงสามารถสอบถามผู้ที่เดินทางซ้ำได้ เจ้าหน้าที่อาจตรวจสอบรูปแบบการเดินทาง รายละเอียดที่พัก และหลักฐานประกอบ พวกเขายังอาจปฏิเสธการเข้าประเทศหากมีสถานการณ์ที่น่าเป็นห่วง ดังนั้น การผ่านด่านตรวจจึงไม่รับประกันว่าจะได้รับอนุญาตให้เข้าประเทศอีกครั้ง
ในขณะเดียวกัน ประเทศไทยได้กำหนดข้อจำกัดแยกต่างหากสำหรับการยื่นขอวีซ่าปลายทางประเทศไทย กฎเหล่านั้นมีผลบังคับใช้ทั่วโลกในวันที่ 31 สิงหาคม กฎเหล่านั้นมีผลบังคับใช้ก่อนการลดการยกเว้นวีซ่าสำหรับนักท่องเที่ยวจะเริ่มขึ้น ที่สำคัญคือ กฎเหล่านั้นควบคุมการยื่นขอวีซ่าปลายทางประเทศไทยใหม่ ไม่ใช่การเข้าประเทศโดยไม่ต้องขอวีซ่าที่มีอยู่แล้ว
วีซ่าปลายทางประเทศไทยมีอายุการใช้งาน 5 ปี และเข้าออกได้หลายครั้ง สามารถพำนักได้สูงสุด 180 วันในการเข้าประเทศแต่ละครั้ง โครงการนี้ให้บริการแก่ผู้ทำงานทางไกล ฟรีแลนซ์ และผู้เข้าร่วมกิจกรรมที่ได้รับการยอมรับในประเทศไทยที่มีคุณสมบัติครบถ้วน ผู้ติดตามก็สามารถสมัครได้ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน
ก่อนวันที่ 31 สิงหาคม สถานทูตไทยบางแห่งรับใบสมัคร DTV จากผู้เยี่ยมชมชั่วคราว ซึ่งเป็นเส้นทางที่สะดวกสำหรับชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เวียงจันทน์และสะวันนะเขตกลายเป็นศูนย์กลางการยื่นใบสมัครที่ใช้งานได้จริง ผู้สมัครสามารถเดินทางไปยังลาวได้โดยการเดินทางในภูมิภาคที่ใช้เวลาไม่นาน
กฎ DTV ใหม่ปิดเส้นทางการยื่นใบสมัครในลาวและบังคับให้ผู้สมัครชาวตะวันตกจำนวนมากต้องกลับไปยังประเทศบ้านเกิดของตน
ภายใต้ระบบที่แก้ไขใหม่ เส้นทางดังกล่าวได้ปิดตัวลงไปแล้ว ผู้สมัครจะต้องใช้ประเทศที่ตนถือสัญชาติหรือมีถิ่นพำนักถาวร สถานะการเข้าเมืองชั่วคราวไม่ตรงตามข้อกำหนดด้านเขตอำนาจศาลอีกต่อไป นอกจากนี้ ผู้สมัครใหม่ทุกคนต้องมีใบรับรองประวัติอาชญากรรม
ใบรับรองสามารถมาจากประเทศสัญชาติของผู้สมัคร หรือมาจากประเทศที่ยื่นใบสมัครที่มีคุณสมบัติครบถ้วน อย่างไรก็ตาม ผู้สมัครต้องผ่านการทดสอบสัญชาติหรือถิ่นพำนักถาวรในประเทศนั้นก่อน การอยู่ในประเทศนั้นเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพออีกต่อไป
สถานเอกอัครราชทูตไทยประจำเวียงจันทน์ได้ระบุว่าข้อกำหนดใหม่นี้มีผลบังคับใช้ทั่วโลก ดังนั้น ผู้สมัครจะต้องเป็นพลเมืองลาวหรือผู้พำนักถาวรในลาว และต้องยื่นหนังสืออนุญาตที่ออกโดยประเทศลาวหรือประเทศสัญชาติของตน นักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางมาลาวจะไม่สามารถใช้ช่องทางการยื่นขอวีซ่านี้ได้อีกต่อไป
ก่อนการแก้ไขนี้ ผู้สมัครชาวอังกฤษสามารถเดินทางจากประเทศไทยไปยังลาวได้ ชาวอเมริกัน แคนาดา ออสเตรเลีย หรือยุโรปก็สามารถใช้เส้นทางเดียวกันได้ จากนั้นผู้สมัครสามารถพักอยู่ใกล้เคียงระหว่างการดำเนินการได้ แต่ตอนนี้ หลายคนต้องเดินทางกลับไปยังประเทศที่ออกหนังสือเดินทางแทน
ใบสมัครที่กรอกและชำระเงินเรียบร้อยแล้วก่อนวันที่ 31 สิงหาคม ยังคงอยู่ภายใต้ข้อกำหนดเดิม ดังนั้นเงื่อนไขใหม่จึงไม่เปิดรับสมัครใหม่โดยอัตโนมัติ ใบสมัครที่ส่งหลังจากนั้นต้องเป็นไปตามกฎเอกสารที่แก้ไขแล้ว สถานทูตยังคงสามารถขอหลักฐานเพิ่มเติมได้ในระหว่างการประเมิน
กฎของลอนดอนเผยให้เห็นภาระค่าใช้จ่ายที่สูงสำหรับนักเดินทางดิจิทัลชาวตะวันตกที่ต้องการวีซ่า DTV 5 ปีของประเทศไทย
ในลอนดอน สถานเอกอัครราชทูตไทยได้นำเงื่อนไขหลักเดียวกันมาใช้ ผู้สมัครต้องพิสูจน์สัญชาติหรือถิ่นพำนักถาวรภายในเขตอำนาจศาล สำหรับผู้สมัครที่ไม่ใช่ชาวอังกฤษ การอยู่ในสหราชอาณาจักรชั่วคราวจะไม่เพียงพอ ชาวไอริชและชาวต่างชาติอื่นๆ อาจต้องมีหลักฐานการอยู่อาศัยระยะยาว
สถานทูตลอนดอนยังต้องการใบรับรองประวัติอาชญากรรมที่ออกภายในหกเดือน ผู้สมัครชาวอังกฤษสามารถขอใบรับรองประวัติอาชญากรรมจาก ACRO ได้ ผู้ที่อยู่ในอุปการะที่มีอายุต่ำกว่า 16 ปี อาจใช้เอกสารอนุญาตของผู้สมัครหลักได้ตามข้อกำหนดที่เผยแพร่ในลอนดอน อย่างไรก็ตาม ผู้ที่อยู่ในอุปการะแต่ละคนยังคงต้องยื่นขอวีซ่าแยกต่างหาก
สำหรับผู้สมัครที่มีถิ่นที่อยู่ถาวรแล้ว ข้อกำหนดเหล่านี้ทำให้ต้องทำงานเพิ่มขึ้น แต่รบกวนการเดินทางระหว่างประเทศน้อยกว่า พวกเขาสามารถขอเอกสารได้ในขณะที่อาศัยอยู่ในประเทศบ้านเกิดของตน ในทางกลับกัน นักเดินทางดิจิทัลที่อาศัยอยู่ในเอเชียต้องเผชิญกับภาระที่หนักกว่ามาก หลายคนมีเพียงใบอนุญาตชั่วคราวในประเทศปัจจุบันของตน
หากไม่มีถิ่นที่อยู่ถาวรที่อื่น ประเทศที่ออกหนังสือเดินทางอาจกลายเป็นเขตอำนาจศาลเดียวที่ใช้งานได้ ชาวอังกฤษในประเทศไทย เวียดนาม หรือกัมพูชาอาจต้องกลับบ้าน ปัญหาเดียวกันนี้เกิดขึ้นกับชาวอเมริกัน แคนาดา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์จำนวนมาก ผู้สมัครจากยุโรปก็อาจต้องเดินทางไกลเช่นกัน
สิ่งที่เคยเป็นการเดินทางสั้นๆ ไปลาว อาจกลายเป็นการเดินทางข้ามทวีป ค่าตั๋วเครื่องบินเป็นเพียงค่าใช้จ่ายแรกเท่านั้น ผู้สมัครอาจต้องเสียค่าโรงแรม ค่าเดินทาง ค่าพิมพ์ลายนิ้วมือ ค่าจัดส่งเอกสาร และค่าแปลเอกสาร ความล่าช้าในการดำเนินการอาจทำให้ค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นอีก
ผู้สมัครต้องเผชิญกับค่าธรรมเนียมที่ไม่สามารถขอคืนได้และการพำนักในต่างประเทศเป็นเวลานาน เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการเดินทางสูงกว่าค่าธรรมเนียมของตำรวจมาก
ในขณะเดียวกัน ผู้สมัครต้องพำนักอยู่นอกประเทศไทยในระหว่างกระบวนการพิจารณา ค่าเช่าหรือค่าใช้จ่ายอื่นๆ ในประเทศไทยอาจยังคงต้องจ่ายต่อไปในระหว่างนั้น การขอหลักฐานเพิ่มเติมอาจทำให้ต้องพำนักอยู่ต่างประเทศนานขึ้น ในขณะเดียวกัน การจัดการเรื่องงานและครอบครัวอาจต้องมีการปรับเปลี่ยนอย่างกะทันหัน
ความเสี่ยงทางการเงินยังคงมีอยู่หลังจากยื่นเอกสารแล้ว ค่าธรรมเนียมวีซ่าไทยโดยทั่วไปไม่สามารถขอคืนได้ ดังนั้น การถูกปฏิเสธอาจทำให้ผู้สมัครต้องเสียค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ที่พัก และค่าธรรมเนียมการสมัคร การยื่นขอใหม่ก็อาจต้องเสียค่าธรรมเนียมอีกครั้งและทำให้เกิดความล่าช้ามากขึ้น
สำหรับผู้สมัครชาวอังกฤษ ใบรับรองประวัติอาชญากรรมจาก ACRO ปัจจุบันมีค่าใช้จ่าย 70 ปอนด์ ค่าไปรษณีย์ระหว่างประเทศและค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องอาจทำให้จำนวนเงินนั้นเพิ่มขึ้น การตรวจสอบประวัติจากสำนักงานสอบสวนกลางของสหรัฐอเมริกา (FBI) มีค่าใช้จ่าย 18 ดอลลาร์สหรัฐ การพิมพ์ลายนิ้วมือหรือบริการประมวลผลเชิงพาณิชย์อาจมีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม
ในทำนองเดียวกัน ใบรับรองจากตำรวจสหพันธ์ออสเตรเลีย (FAP) มีค่าใช้จ่าย 56 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ราคาจะเพิ่มขึ้นเป็น 113 ดอลลาร์ออสเตรเลียหากต้องใช้ลายนิ้วมือ ค่าธรรมเนียมใบรับรองเหล่านี้ค่อนข้างชัดเจน แต่การเดินทางไกลที่ต้องฝืนใจอาจทำให้ค่าใช้จ่ายเหล่านั้นดูเล็กน้อยไปเลย
ที่สำคัญคือ ระยะทางสร้างความเหลื่อมล้ำอย่างมากในด้านค่าใช้จ่ายจริง ผู้สมัครจากในภูมิภาคอาจเดินทางกลับบ้านได้อย่างรวดเร็วและประหยัด ในขณะที่ผู้สมัครจากประเทศตะวันตกอาจต้องเดินทางหลายเที่ยวบินและใช้เวลาหลายสัปดาห์ในต่างประเทศ ดังนั้น กฎระเบียบระดับโลกจึงยังคงสร้างภาระทางการเงินที่แตกต่างกันอย่างมาก
นักเดินทางระยะยาวต้องเผชิญกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางกลับบ้าน แม้ว่าวีซ่า DTV จะยังคงมีอายุการใช้งาน 5 ปีและระยะเวลา 180 วัน
ปัญหานี้รุนแรงเป็นพิเศษสำหรับนักเดินทางระยะยาวที่ไม่มีที่อยู่อาศัยถาวรที่ใดเลย บางคนใช้เวลาหลายปีในการเดินทางระหว่างประเทศด้วยวีซ่าชั่วคราว การอนุญาตในปัจจุบันของพวกเขาอาจถูกต้องตามกฎหมาย แต่ถึงกระนั้นก็จะไม่ตรงตามกฎการสมัครวีซ่า DTV ใหม่
ในกรณีเหล่านั้น สัญชาติกลายเป็นเส้นทางสำคัญในการกลับเข้าสู่โครงการ พลเมืองอังกฤษอาจต้องเดินทางผ่านลอนดอนหรือเขตอำนาจศาลของอังกฤษที่มีคุณสมบัติเหมาะสม ชาวอเมริกันอาจต้องเดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกหรือแอตแลนติก ชาวออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ต้องเผชิญกับการเดินทางกลับที่ยาวนานของตนเอง
แม้จะมีข้อจำกัดเหล่านี้ แต่ประโยชน์หลักของวีซ่า DTV ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ยังคงมีอายุการใช้งาน 5 ปี และยังคงเป็นวีซ่าเข้าออกหลายครั้ง นอกจากนี้ การขอวีซ่าแต่ละครั้งยังสามารถพำนักได้นานสูงสุด 180 วัน
โครงสร้างคุณสมบัติยังคงเหมือนเดิม ผู้ทำงานทางไกลและฟรีแลนซ์ที่มีคุณสมบัติครบถ้วนยังคงสามารถยื่นขอวีซ่าได้ กิจกรรม “ซอฟต์พาวเวอร์” ของไทยที่ได้รับการยอมรับก็เป็นอีกช่องทางหนึ่ง ซึ่งอาจรวมถึงหลักสูตร การฝึกอบรม การรักษา และโครงการทางวัฒนธรรมที่ได้รับการอนุมัติ
ในทำนองเดียวกัน การยื่นขอวีซ่าสำหรับผู้ติดตามยังคงใช้ได้สำหรับคู่สมรสและบุตรที่มีคุณสมบัติครบถ้วน หลักฐานทางการเงินตามปกติยังคงอยู่ที่ประมาณ 500,000 บาท ผู้สมัครต้องแสดงหลักฐานสนับสนุนวัตถุประสงค์ของการพำนักอาศัยที่ระบุไว้ด้วย สถานทูตหรือสถานกงสุลอาจขอเอกสารเพิ่มเติมก่อนตัดสินใจ
ผู้ถือวีซ่า DTV เดิมยังคงมีวีซ่าอยู่ เนื่องจากกฎการยื่นขอวีซ่าทั่วโลกส่งผลกระทบต่อผู้เดินทางจากตะวันตกมากกว่า
ที่สำคัญที่สุด ผู้ถือวีซ่า DTV เดิมจะไม่เสียวีซ่า การประกาศใดๆ ไม่ได้ลดระยะเวลา 5 ปี หรือสิทธิ์การพำนัก 180 วันที่มีอยู่ และพวกเขาไม่จำเป็นต้องขอใบรับรองประวัติอาชญากรรมเพียงเพื่อการเข้าประเทศครั้งต่อไป เอกสารเพิ่มเติมจะใช้กับการยื่นขอใหม่เท่านั้น
แน่นอน เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองยังคงมีอำนาจตามปกติที่ด่านชายแดน พวกเขาสามารถสอบถามผู้เดินทางและตรวจสอบสถานการณ์ของพวกเขาได้ อย่างไรก็ตาม อำนาจเหล่านั้นแยกต่างหากจากเงื่อนไขการยื่นขอใหม่ ไม่มีกฎทั่วไปเกี่ยวกับการขอใบรับรองประวัติอาชญากรรมสำหรับผู้ถือวีซ่าปัจจุบันที่เดินทางกลับประเทศไทย
จากข้อมูลนี้ ผู้แสดงความคิดเห็นในสื่อสังคมออนไลน์บางคนเรียกการเปลี่ยนแปลงนี้ว่า “ต่อต้านตะวันตก” กฎที่เผยแพร่ไม่ได้ระบุอย่างชัดเจนว่าสัญชาติตะวันตกเป็นเป้าหมาย ผู้ถือหนังสือเดินทางทั้งชาวเอเชียและชาวตะวันตกต่างเสียสิทธิ์ยกเว้น 60 วัน ข้อจำกัด DTV นั้นระบุว่าเป็นข้อจำกัดทั่วโลก
อย่างไรก็ตาม ผลกระทบในทางปฏิบัติกลับไม่เท่าเทียมกันอย่างชัดเจน ผู้สมัครจากตะวันตกโดยทั่วไปเดินทางไกลกว่ามากเมื่อจำเป็นต้องกลับบ้าน พวกเขาต้องเผชิญกับค่าโดยสารที่สูงขึ้นและการไม่อยู่บ้านนานขึ้น ในหลายกรณี พวกเขายังวางแผนที่จะอยู่ในประเทศไทยนานกว่านักท่องเที่ยวทั่วไปที่มาเที่ยวระยะสั้น
ด้วยเหตุนี้ การเปลี่ยนแปลงจึงสร้างภาระให้กับนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกจำนวนมาก ข้อสรุปนี้ขึ้นอยู่กับระยะทาง ค่าใช้จ่าย และรูปแบบการเดินทางที่กำหนดไว้แล้ว ไม่จำเป็นต้องมีข้อจำกัดอย่างเป็นทางการตามสัญชาติ กฎพื้นฐานยังคงกำหนดไว้ในลักษณะทั่วไป
ประเทศไทยขยายการรณรงค์ในภาคใต้เพื่อต่อต้านบริษัท วิลล่า และที่ดินที่ควบคุมโดยชาวต่างชาติ
ในขณะเดียวกัน ประเทศไทยกำลังเพิ่มความเข้มงวดในการบังคับใช้กฎหมายกับโครงสร้างธุรกิจต่างชาติที่น่าสงสัยในศูนย์กลางการท่องเที่ยวทางภาคใต้ ปฏิบัติการสำคัญกำลังดำเนินการอยู่ในภูเก็ต เกาะสมุย และเกาะพะงัน เจ้าหน้าที่กำลังตรวจสอบผู้ถือหุ้นตัวแทนและการควบคุมจากต่างชาติที่อยู่เบื้องหลังบริษัทไทย อาชีพที่ถูกจำกัดและการทำงานที่ผิดกฎหมายก็อยู่ภายใต้การตรวจสอบเช่นกัน
ในส่วนของอสังหาริมทรัพย์ เจ้าหน้าที่กำลังตรวจสอบบริษัทที่ถือครองที่ดินซึ่งมีชาวต่างชาติควบคุมอย่างมีประสิทธิภาพ ธุรกิจให้เช่าวิลล่าก็ได้รับความสนใจเช่นกัน การโอนรายได้ค่าเช่าไปต่างประเทศเป็นอีกประเด็นหนึ่งในการสืบสวน สัญญาเช่าระยะยาวก็ได้รับการตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเช่นกัน
นอกเหนือจากเจ้าของแล้ว การตรวจสอบยังขยายไปถึงทนายความ นักบัญชี และตัวแทนที่เชื่อมโยงกับโครงสร้างที่น่าสงสัย ผู้สืบสวนต้องการทราบว่าใครเป็นผู้ให้เงินทุน พวกเขายังตรวจสอบว่าใครเป็นผู้ควบคุมการตัดสินใจในแต่ละวันและได้รับผลกำไร เอกสารของบริษัทเพียงอย่างเดียวอาจไม่สามารถตอบคำถามเหล่านั้นได้
ปฏิบัติการครั้งใหญ่ในเกาะสมุยได้ตรวจสอบบริษัทที่จดทะเบียน 12,906 แห่ง ที่สำคัญคือ 8,254 แห่งมีผู้ถือหุ้นต่างชาติ ผู้สืบสวนระบุบริษัท 875 แห่งที่แสดงสัญญาณเตือนภัย การทำงานเพิ่มเติมในที่สุดก็พบ 60 คดีที่เกี่ยวข้องกับ 59 บริษัท
คดีเหล่านั้นครอบคลุมผู้ต้องสงสัย 88 รายและที่ดินและอาคาร 37 แปลง มูลค่ารวมประมาณ 1.2 พันล้านบาท ดังนั้น การรณรงค์นี้จึงครอบคลุมวิลล่า ธุรกิจ และโครงสร้างอสังหาริมทรัพย์ที่มีมูลค่าสูง มันขยายไปไกลกว่าการละเมิดการจ้างงานเล็กน้อย
การควบคุมวีซ่าและการตรวจสอบทรัพย์สินยังคงแยกจากกัน เนื่องจากเจ้าหน้าที่ตรวจสอบบริษัทตัวแทนและการควบคุมที่ดิน
ในทางกฎหมาย การตรวจสอบทรัพย์สินยังคงแยกจากการเปลี่ยนแปลงด้านการเข้าเมือง ไม่มีเอกสารใดที่เผยแพร่รวมทั้งสองอย่างเข้าเป็นโครงการเดียวเพื่อต่อต้านชาวตะวันตก อย่างไรก็ตาม การพัฒนาทั้งสองด้านทำให้การควบคุมของเจ้าหน้าที่ต่อชาวต่างชาติเข้มงวดขึ้น ด้านหนึ่งควบคุมการเข้าประเทศและการพำนักระยะยาว ในขณะที่อีกด้านหนึ่งตรวจสอบธุรกิจและการควบคุมทรัพย์สิน
โดยทั่วไป ชาวต่างชาติไม่สามารถเป็นเจ้าของที่ดินในประเทศไทยได้โดยตรง ในทางกลับกัน การเป็นเจ้าของคอนโดมิเนียมที่มีคุณสมบัติเหมาะสมยังคงเป็นไปได้ภายในโควตาชาวต่างชาติที่กำหนดไว้ตามกฎหมาย สัญญาเช่าที่จดทะเบียนอย่างถูกต้องก็ยังคงมีอยู่ ชาวต่างชาติอาจเป็นเจ้าของอาคารในขณะที่เช่าที่ดินที่อยู่เบื้องหลังได้
ข้อตกลงการลงทุนตามกฎหมายบางประการสามารถใช้ได้ในบางกรณี บริษัทไทยที่แท้จริงอาจดำเนินธุรกิจที่ถูกต้องตามกฎหมายซึ่งเกี่ยวข้องกับนักลงทุนต่างชาติ อย่างไรก็ตาม ผู้ถือหุ้นตัวแทนก่อให้เกิดความเสี่ยงอย่างร้ายแรง ข้อตกลงเหล่านั้นใช้ชื่อคนไทยในเอกสารในขณะที่ชาวต่างชาติมีอำนาจควบคุมอย่างแท้จริง
โดยทั่วไป ผู้ถือหุ้นชาวไทยที่น่าสงสัยอาจไม่ได้ลงทุนเงินทุนจริง บุคคลนั้นอาจไม่มีอำนาจการจัดการที่มีความหมายใดๆ ในทางกลับกัน ผู้ตรวจสอบสามารถติดตามเงินทุน คำสั่ง และกระแสผลกำไรได้ จากนั้นพวกเขาสามารถเปรียบเทียบเอกสารทางการกับการควบคุมที่แท้จริงได้
บริษัทที่จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อหลีกเลี่ยงข้อจำกัดด้านที่ดินนั้นต้องเผชิญกับการตรวจสอบอย่างเข้มงวดเป็นพิเศษ ในทำนองเดียวกัน การถือหุ้นไม่ได้หมายความว่าจะมีอำนาจควบคุมที่ดินของบริษัทโดยชอบด้วยกฎหมายโดยอัตโนมัติ การเงินและวัตถุประสงค์ทางการค้ายังคงมีความสำคัญอย่างยิ่ง ผู้ตรวจสอบสามารถตรวจสอบได้ว่าผู้ถือหุ้นชาวไทยเป็นนักลงทุนที่แท้จริงหรือไม่
สัญญาเช่าระยะยาวและวิลล่าที่เชื่อมโยงกับบริษัทต้องเผชิญกับการตรวจสอบอย่างเข้มงวด เนื่องจากศาลยังคงยืนยันการห้ามชาวต่างชาติเป็นเจ้าของที่ดินในประเทศไทย
สัญญาเช่าระยะยาวเป็นอีกประเด็นหนึ่งที่มีความเสี่ยง สัญญาเช่า 30 ปีที่จดทะเบียนแล้วอาจให้สิทธิตามสัญญาที่ถูกต้อง อย่างไรก็ตาม การต่อสัญญาแบบ “30+30+30” ไม่ได้สร้างกรรมสิทธิ์ 90 ปีอย่างแน่นอน การต่อสัญญาในอนาคตยังคงแยกต่างหากจากสัญญาฉบับแรกตามกฎหมาย
ในขณะเดียวกัน ผู้ตรวจสอบกำลังตั้งคำถามว่าเส้นทางการเช่าซื้อ หากให้สิทธิในการเป็นเจ้าของทรัพย์สินแทนที่จะเป็นการเช่าซื้อเชิงพาณิชย์ที่ถูกต้อง อาจไม่ถูกต้องเช่นกัน ในขณะนี้ ยังไม่มีการดำเนินการใดๆ อย่างแพร่หลายต่อข้อตกลงเหล่านี้ ยกเว้นในกรณีที่ปรากฏในการสอบสวนของตำรวจ
ดังนั้น สัญญาเช่าระยะยาวจึงไม่ควรสับสนกับกรรมสิทธิ์ในที่ดินแบบไม่มีข้อจำกัด การโอนกรรมสิทธิ์วิลล่าที่เชื่อมโยงกับหุ้นของบริษัทนั้นมีความเสี่ยงที่แตกต่างออกไป การควบคุมและการให้ทุนที่แท้จริงของบริษัทยังคงเป็นเรื่องที่ต้องตรวจสอบ การบังคับใช้กฎหมายในปัจจุบันทำให้ความแตกต่างเหล่านี้มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆ
ท้ายที่สุดแล้ว จะต้องมีคำตัดสินสำคัญเพิ่มเติมเพื่อกำหนดกฎหมายให้ชัดเจน แต่ศาลดูเหมือนจะพร้อมที่จะบังคับใช้การห้ามการเป็นเจ้าของทรัพย์สินที่เชื่อมโยงกับที่ดินสำหรับชาวต่างชาติอย่างเคร่งครัดเท่านั้น
นักท่องเที่ยวชาวตะวันตกเผชิญกับปัญหาการขอวีซ่าสองขั้นตอน โดยมีค่าธรรมเนียมการยื่นขอวีซ่า DTV ที่สูงขึ้นและระยะเวลาการพำนักสั้นลง
สำหรับนักท่องเที่ยวชาวตะวันตก ผลกระทบด้านการเข้าเมืองโดยตรงเกิดขึ้นในสองขั้นตอน ผู้สมัครวีซ่า DTV ต้องเผชิญกับกฎเขตอำนาจศาลใหม่ตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม จากนั้นนักท่องเที่ยวที่ได้รับการยกเว้นวีซ่าจะเสียสิทธิ์การพำนัก 30 วันตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน ผู้ที่ใช้เส้นทางข้ามพรมแดนทางบกบ่อยครั้งก็ต้องเผชิญกับข้อจำกัดทั่วไปที่จำกัดปีละสองครั้งด้วย
วีซ่า DTV ยังคงเป็นหนึ่งในวีซ่าระยะยาวที่แข็งแกร่งที่สุดของประเทศไทย ถึงกระนั้น การขอวีซ่าก็มีราคาแพงขึ้นและมีข้อจำกัดทางภูมิศาสตร์มากขึ้น สำหรับนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกที่อยู่ในเอเชียอยู่แล้ว กฎเกี่ยวกับสถานที่ยื่นขอวีซ่าส่งผลกระทบมากที่สุด การเดินทางไปลาวอย่างสะดวกสบายอาจใช้ไม่ได้อีกต่อไป
แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ผู้สมัครอาจต้องใช้เที่ยวบินระยะไกล การตรวจสอบประวัติอาชญากรรม และการพำนักนอกประเทศไทยเป็นเวลานาน นักท่องเที่ยวทั่วไปที่วางแผนจะอยู่เกิน 30 วันต้องคำนวณใหม่ พวกเขาต้องขอวีซ่า ขอต่ออายุ หรือลดระยะเวลาการเดินทาง ทุกทางเลือกล้วนเพิ่มค่าใช้จ่าย การวางแผน หรือความไม่แน่นอน
ประเทศไทยยังคงให้สิทธิการท่องเที่ยวโดยไม่ต้องขอวีซ่าแก่ 60 ประเทศและดินแดน และยังคงมีวีซ่าปลายทางประเทศไทย (Destination Thailand Visa) ระยะเวลา 5 ปี แต่รัฐบาลได้ลดความยืดหยุ่นเกี่ยวกับการพำนักระยะยาวลงอย่างเด็ดขาด ผลกระทบจะตกหนักที่สุดกับนักท่องเที่ยวระยะไกลที่เดินทางมาซ้ำ
ท้ายที่สุดแล้ว ระยะทางทำให้กฎ DTV กลายเป็นภาระหนักสำหรับผู้สมัครชาวตะวันตกจำนวนมาก การยกเว้นที่สั้นลงยังรบกวนการท่องเที่ยวตามฤดูกาลและวันหยุดยาว ประเทศไทยยังคงเปิดรับนักท่องเที่ยวเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม การอยู่นานขึ้นในตอนนี้ต้องการเอกสารมากขึ้น เงินมากขึ้น และการวางแผนที่มากขึ้นอย่างมาก
หมายเหตุ: บทความข่าวที่ตีพิมพ์ใน Thailand Construction News ไม่ได้หมายความว่า Thailand Construction News เห็นด้วยกับบทความนั้นทั้งหมดหรือบางส่วนเสมอไป
