Nine Months Retired in Thailand: What I’ve Learned So Far
Is Retirement, Especially in Thailand, All It’s Cracked Up to Be?
Retirement is often portrayed as a golden period of life—a time to escape the daily grind, pursue long-postponed interests, and enjoy complete freedom.
Nine months ago, after nearly fifty years of working life, I found myself retired. Having spent more than thirty years living and working in Thailand, I thought I had a reasonable idea of what retirement here might look like. The reality has been both better and more complicated than I expected.
This article is not about financial advice or profound insights. Instead, it shares my personal observations about the surprises, challenges, and pleasures of everyday retirement in Thailand. I am not trying to persuade readers that retirement is wonderful or terrible; I am simply describing my experience so far.
Retirement Wasn’t Quite the Plan
Although I had reached the UK retirement age, I had intended to continue working for a few more years. However, the power plant project I had been working on for four years came to an end for me in late 2025, and finding new opportunities has proved more difficult than I anticipated.
I don’t feel my age, and I hope I don’t look it either. I’m fit and healthy, and I believe I still have a lot to offer. I suspect many retirees feel the same way.
For the past two months, I have had the feeling that I might like to return to working and have actively sought work. A few companies have talked to me and shown interest, but I still find it hard to believe that no one has taken the opportunity to employ me for a few more years to benefit from my knowledge and experience as a contracts and claims manager.
So, what began as an unexpected break has gradually evolved into retirement.
While I now regard myself as retired, I remain open to the right opportunity should an interesting role arise in the future.
Has Retirement Made Me Happier?
The honest answer is: not necessarily.
Retirement has not dramatically changed my overall happiness, but it has changed my life in ways that I appreciate. Life is certainly different, but happiness depends on far more than simply whether you have a job or not.
What I do appreciate is the freedom.
My wife and I wake naturally each morning, usually around 8 a.m. There is no alarm clock to wake up at ungodly early hours like during my working life, no rush to beat the traffic to go somewhere, and no urgent emails demanding attention.
I love being able to wear shorts and T-shirt every day. Any day that I to have to put on shirt with collar, trousers, shoes and socks is a bad day.
Our mornings begin with coffee, breakfast, and an hour reading the news. During the Thai winter months from November to February, when the weather is perfect every day, we sat outside in the garden listening to birdsong, watching squirrels and tree shrews (yes, there is a difference), and simply enjoying being outdoors. Now, during the rainy season until early November, breakfast is inside with the air conditioning on. Roll on the winter months when we can get back to breakfast outdoors.
Living in Thailand undoubtedly enhances retirement life. The climate allows us to spend much of the year outside, daily life feels less pressured, and the cost of living remains lower than in many Western countries.
Retirement Does Not Cure Procrastination
One thing retirement has not changed is my tendency to put things off.
Before retiring, I imagined finally completing all those jobs and projects that had been sitting on my “to do” list for years.
The reality is that many of them are still there.
Going swimming twice a week and becoming fluent in spoken Thai are two examples of goals that seem permanently postponed until “next week.”
Retirement provides more time, but it does not magically transform your personality.
Health Has Improved
Perhaps the biggest positive surprise has been my health.
Interestingly, I haven’t been ill once since retiring. When working, there are many days when you wake feeling below par but drag yourself to work; I most certainly do not miss that feeling.
I’ve always tried to keep reasonably fit. I was a runner through my twenties, thirties, and forties until a knee injury ended that. A broken big toe in the late 1980s led me to join a gym during the recovery period to get back to running, and I’ve been a member of a gym ever since the ‘broken big toe’ episode.
My wife and I now go to the gym three or four mornings a week. A typical visit including the driving takes up 3 to 4 hours and includes bike, weights, and walking.
On the non-gym days, I take a long walk —not as easy as it sounds when it’s constantly above 30°C and often humid—while my wife attends a yoga class.
Exercise takes up more time than I expected, but the benefits have been obvious. I have lost five kilograms this year and feel fitter and healthier than I have in a long time. My balance and mobility have also improved.
As we get older, maintaining health, fitness, balance, and mobility becomes increasingly important. Retirement provides the time to focus on these, and I believe that is one of its greatest advantages.
Finding Purpose
One concern many people have about retirement is losing their sense of purpose.
For me, that has not been a problem.
I spend time reading again, something I largely abandoned during my working years, and I continue to maintain and develop Thailand Construction News on a daily basis, which keeps my mind active and gives me something productive to focus on.
I make a conscious effort to stay busy, although not necessarily in the way I did when I was working.
When Every Day Feels Like a Sunday
One of the unexpected aspects of retirement is how quickly days pass.
Without the structure of work, weekdays and weekends begin to merge together. We often find ourselves asking, “What day is it today?”.
Everyday seems like a Sunday.
If we have to go anywhere, maybe for shopping, we choose to go do it midweek and avoid going anywhere during the busier weekend days or on national holidays.
Thailand – The adventure
For anyone newly retired in Thailand, life can feel like an adventure.
I experienced that myself when I first arrived in the country in the early 1990s. Everything seemed fascinating and different: seeing elephants roaming the streets of Bangkok, seeing colourful monks and wats everywhere, exploring the country—especially ‘off the beaten tracks’—and enjoying the unusual food and fruits.
But there is little here nowadays that amazes me anymore. I’ve lived in the same house for over twenty years. I know the local areas so well.
Today, Thailand simply feels like home. I still enjoy living here enormously, but I am no longer amazed by things that once seemed extraordinary.
Retirement to date has also involved fewer trips away than I expected we would take. Apart from a few short trips around Thailand and a visit to the UK, we have spent most of our time close to home. We are now trying to ‘spice that up’ by planning more frequent short two-day / one-night breaks to places within easy driving distance of home, to explore local provinces in a lot more detail than is possible when day tripping.
Retirement and Marriage
One subject that receives little attention is how retirement changes the dynamics of marriage.
When both people are at home together most of the time, small differences become more noticeable.
My wife occasionally seems bored, which worries me; I’m rarely bored.
She is also less enthusiastic about me spending hours at the computer—something I enjoy—than I am. Working and playing around on computers has been part of my life since use of computers became mainstream decades ago.
Fortunately, after almost three decades together, we understand each other well enough to give one another space when needed.
Like most retired couples, we continue to adapt.
The Biggest Challenge: Money
If there is one issue that overshadows almost everything else, it is money.
The loss of a regular monthly salary and the ongoing question of whether the amount in our retirement “pot” is enough—combined with not knowing exactly how long it has to last us—never completely disappears from my thoughts. It is simply one of the realities of retirement that many people experience.
Work brings frustrations and stress, but it also brings a regular pay cheque. Once that disappears, it is natural to wonder whether your retirement savings will be enough.
My wife and I carefully track our spending and monitor our finances. Some days when I ‘run the numbers’, I feel confident that we will be financially secure. Other days I worry about the future.
Even when the numbers suggest everything should be fine, occasional doubts linger. The regular day-to-day costs are manageable, but unexpected one-off expenses still arise from time to time. When they do, I experience the same moment of concern that many retirees probably recognise while working out how best to deal with them.
I suspect many retirees experience exactly the same feelings on money issues.
Final Thoughts
After nine months of retirement, my overall verdict is positive.
I enjoy the freedom, flexibility, and opportunity to focus on health, family, and personal interests. I certainly do not miss many of the frustrations associated with working life.
At the same time, retirement is not a permanent holiday. Concerns about health, family, and finances do not disappear simply because you stop working.
If I could offer four pieces of advice to anyone approaching retirement, they would be:
- Do not assume retirement will change who you are.
- Prioritise your health, fitness, and mobility.
- Make sure your finances are as strong as possible before you stop working.
- Have a plan for how you expect to spend your time in retirement.
The greatest benefit of retirement is not unlimited leisure—it is freedom. The freedom to decide how you spend your time, set your own pace, and focus on the things that matter most to you.
Nine months into retirement, I am still learning exactly what that means. So far, however, the journey has been an interesting one.
Postscript
I wrote this article several weeks ago but initially decided not to publish it. On re-reading it, I worried that it might give the impression that I was unhappy in retirement, which really is not the case.
What I have discovered is that retirement is not something you adapt to overnight. After almost fifty years of working life, it takes time to adjust to a completely different routine and way of thinking.
During the past few months, I have continued to explore the possibility of taking on some new work, but I have also become increasingly comfortable with the idea that retirement may well be the next chapter of my life. I have plenty to keep me occupied, the days pass remarkably quickly, and I continue to find new routines and interests that make retirement enjoyable.
My feelings about retirement continue to evolve as I gain more experience of it. Nine months in, I am far more settled than I was at the beginning, and I suspect I will continue learning and adapting in the months and years ahead.
For now, I am enjoying the freedom to choose how I spend my time, while remaining open to whatever opportunities and experiences the future may bring.
Google Translation:
[We apologise if any of the translation is incorrect: google Translation occasionally gets it wrong]
ชีวิตเกษียณ 9 เดือนในเมืองไทย: สิ่งที่ได้เรียนรู้จนถึงตอนนี้
การเกษียณอายุ โดยเฉพาะในเมืองไทย เป็นอย่างที่ใครๆ เขาว่ากันไว้จริงหรือ?
การเกษียณอายุมักถูกมองว่าเป็นช่วงเวลาทองของชีวิต เป็นช่วงเวลาที่จะได้หลีกหนีจากภาระหน้าที่การงานประจำวัน ได้ทำในสิ่งที่สนใจแต่ต้องพักไว้ก่อน และได้สัมผัสกับอิสรภาพอย่างเต็มที่
เมื่อ 9 เดือนที่แล้ว หลังจากโลดแล่นในเส้นทางอาชีพมาเกือบ 50 ปี ผมก็เข้าสู่ชีวิตเกษียณ ด้วยประสบการณ์การใช้ชีวิตและทำงานในเมืองไทยมากว่า 30 ปี ผมคิดว่าตัวเองพอจะเห็นภาพคร่าวๆ แล้วว่าชีวิตเกษียณที่นี่จะเป็นอย่างไร แต่ความเป็นจริงกลับมีทั้งสิ่งที่ดียิ่งกว่าและสิ่งที่ซับซ้อนกว่าที่ผมคาดคิดไว้
บทความนี้ไม่ใช่คำแนะนำทางการเงินหรือข้อคิดอันลึกซึ้ง แต่เป็นการแบ่งปันมุมมองส่วนตัวเกี่ยวกับเรื่องราวที่น่าประหลาดใจ ความท้าทาย และความสุขในชีวิตประจำวันของการเกษียณอายุในเมืองไทย ผมไม่ได้พยายามโน้มน้าวผู้อ่านว่าการเกษียณเป็นเรื่องวิเศษหรือเลวร้าย เพียงแค่อยากบอกเล่าประสบการณ์ที่ผ่านมาของผมเท่านั้น
การเกษียณอายุ… สิ่งที่ไม่ได้วางแผนไว้แต่แรก
แม้ว่าจะถึงเกณฑ์อายุเกษียณตามมาตรฐานของสหราชอาณาจักรแล้ว แต่ผมตั้งใจว่าจะทำงานต่อไปอีกสักสองสามปี ทว่าโครงการโรงไฟฟ้าที่ผมทำมาตลอด 4 ปีได้สิ้นสุดลงในช่วงปลายปี 2025 และการมองหาโอกาสใหม่ๆ ก็กลายเป็นเรื่องยากกว่าที่คาดไว้มาก
ผมไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองแก่ และหวังว่ารูปลักษณ์ภายนอกก็คงไม่ได้ดูแก่เช่นกัน ผมมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์และเชื่อมั่นว่าตนเองยังมีศักยภาพที่จะสร้างประโยชน์ได้อีกมาก ซึ่งผมคิดว่าผู้เกษียณอายุหลายคนก็คงรู้สึกแบบเดียวกัน
ในช่วง 2 เดือนที่ผ่านมา ผมเริ่มรู้สึกอยากกลับไปทำงานและได้พยายามหางานอย่างจริงจัง มีบางบริษัทเข้ามาพูดคุยและแสดงความสนใจ แต่ผมก็ยังอดแปลกใจไม่ได้ที่ไม่มีใครคว้าโอกาสจ้างผมไปทำงานต่ออีกสักสองสามปี เพื่อใช้ประโยชน์จากความรู้และประสบการณ์ของผมในฐานะผู้จัดการฝ่ายสัญญาและการเรียกร้องสิทธิ์ (Contracts and Claims Manager)
ดังนั้น สิ่งที่เริ่มต้นจากการหยุดพักโดยไม่ได้ตั้งใจ จึงค่อยๆ กลายมาเป็นชีวิตเกษียณอายุในที่สุด
แม้ตอนนี้ผมจะถือว่าตัวเองเป็นผู้เกษียณอายุแล้ว แต่ผมก็ยังเปิดรับโอกาสที่เหมาะสม หากมีตำแหน่งงานที่น่าสนใจเข้ามาในอนาคต
การเกษียณอายุทำให้ผมมีความสุขขึ้นไหม?
คำตอบตามตรงคือ: ไม่จำเป็นเสมอไป
การเกษียณอายุไม่ได้เปลี่ยนแปลงระดับความสุขโดยรวมของผมไปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ แต่มันได้เปลี่ยนวิถีชีวิตของผมในแบบที่ผมรู้สึกชื่นชอบ ชีวิตนั้นแตกต่างไปจากเดิมอย่างแน่นอน แต่ความสุขไม่ได้ขึ้นอยู่กับแค่ว่าเรามีงานทำหรือไม่เท่านั้น สิ่งที่ผมชื่นชอบมากคืออิสระในการใช้ชีวิต
ผมและภรรยาตื่นนอนตามธรรมชาติในทุกเช้า โดยปกติจะราวๆ 8 โมงเช้า ไม่มีเสียงนาฬิกาปลุกที่ต้องคอยปลุกให้ตื่นเช้าตรู่เหมือนสมัยยังทำงาน ไม่ต้องรีบเร่งฝ่าการจราจรเพื่อไปไหนมาไหน และไม่มีอีเมลด่วนที่คอยจี้ให้ต้องรีบจัดการ
ผมชอบที่ได้สวมกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดทุกวัน วันไหนที่ต้องใส่เสื้อมีปก กางเกงขายาว รองเท้า และถุงเท้า ถือเป็นวันที่แย่สำหรับผมเลยทีเดียว
กิจวัตรยามเช้าของเราเริ่มต้นด้วยกาแฟ อาหารเช้า และการใช้เวลาสักชั่วโมงอ่านข่าว ในช่วงฤดูหนาวของไทยตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นช่วงที่อากาศดีเยี่ยมในทุกๆ วัน เรามักจะนั่งเล่นในสวน ฟังเสียงนก รอดูพวกกระรอกและกระแต (ใช่ครับ สองอย่างนี้ต่างกันนะ) และเพลิดเพลินกับการใช้เวลาท่ามกลางธรรมชาติ แต่ในช่วงฤดูฝนยาวไปจนถึงต้นเดือนพฤศจิกายน เราต้องทานมื้อเช้าในบ้านโดยเปิดเครื่องปรับอากาศแทน ก็ได้แต่ตั้งตารอให้ถึงฤดูหนาวไวๆ จะได้กลับมาทานมื้อเช้ากลางแจ้งได้อีกครั้ง
การใช้ชีวิตในประเทศไทยช่วยเติมเต็มชีวิตหลังเกษียณได้อย่างไม่ต้องสงสัย สภาพอากาศเอื้อให้เราใช้เวลาส่วนใหญ่ของปีไปกับกิจกรรมกลางแจ้ง ชีวิตประจำวันมีความกดดันน้อยลง และค่าครองชีพก็ยังถือว่าต่ำกว่าในหลายประเทศแถบตะวันตก
การเกษียณอายุไม่ได้ช่วยแก้ปณิธานผลัดวันประกันพรุ่ง
สิ่งหนึ่งที่การเกษียณอายุไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยคือ นิสัยชอบผลัดวันประกันพรุ่งของผม
ก่อนเกษียณ ผมเคยจินตนาการว่าจะได้จัดการงานและโปรเจกต์ต่างๆ ที่ค้างคาอยู่ในรายการสิ่งที่ต้องทำ (to-do list) มานานหลายปีให้เสร็จสิ้นเสียที
แต่ความเป็นจริงกลับกลายเป็นว่า งานหลายอย่างก็ยังคงค้างคาอยู่ที่เดิม
การไปว่ายน้ำสัปดาห์ละสองครั้งและการฝึกพูดภาษาไทยให้คล่องแคล่ว เป็นตัวอย่างของเป้าหมายที่ดูเหมือนจะถูกเลื่อนออกไปเป็น “สัปดาห์หน้า” อยู่ร่ำไป
การเกษียณอายุอาจมอบเวลาให้เรามากขึ้น แต่มันไม่ได้เปลี่ยนบุคลิกภาพของเราไปได้ราวกับมีเวทมนตร์
สุขภาพดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
สิ่งที่น่าประหลาดใจในทางที่ดีที่สุดอาจเป็นเรื่องสุขภาพของผม
ที่น่าสนใจคือ ผมไม่เคยเจ็บป่วยเลยนับตั้งแต่เกษียณอายุ สมัยที่ยังทำงานอยู่ มีหลายวันที่ตื่นมาแล้วรู้สึกร่างกายไม่ค่อยพร้อม แต่ก็ต้องฝืนสังขารไปทำงาน ซึ่งผมไม่คิดถึงความรู้สึกแบบนั้นเลยแม้แต่น้อย
ผมพยายามดูแลร่างกายให้แข็งแรงสมบูรณ์อยู่เสมอ ผมเคยเป็นนักวิ่งมาตลอดช่วงอายุ 20, 30 และ 40 ปี จนกระทั่งต้องหยุดวิ่งไปเพราะอาการบาดเจ็บที่หัวเข่า เหตุการณ์นิ้วหัวแม่เท้าหักในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ทำให้ผมเริ่มเข้ายิมระหว่างช่วงพักฟื้นเพื่อเตรียมตัวกลับมาวิ่งอีกครั้ง และผมก็ยังคงเป็นสมาชิกยิมมาโดยตลอดนับตั้งแต่นั้นมา
ปัจจุบัน ผมและภรรยาจะไปออกกำลังกายที่ยิมสัปดาห์ละ 3-4 เช้า โดยปกติแล้วเราจะใช้เวลาอยู่ที่นั่นราว 3-4 ชั่วโมง ซึ่งรวมถึงการปั่นจักรยาน การเล่นเวทเทรนนิ่ง และการเดินออกกำลังกาย
ในวันที่ไม่ได้ไปยิม ผมจะออกไปเดินเป็นระยะทางไกล (ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลยเมื่อพิจารณาถึงสภาพอากาศที่ร้อนระอุเกิน 30 องศาเซลเซียสและมีความชื้นสูงอยู่บ่อยครั้ง) ในขณะที่ภรรยาของผมไปเข้าคลาสโยคะ การออกกำลังกายใช้เวลามากกว่าที่ผมคาดคิดไว้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นชัดเจนมาก ปีนี้ผมน้ำหนักลดลงไปถึง 5 กิโลกรัม และรู้สึกฟิตรวมถึงมีสุขภาพดีขึ้นกว่าช่วงหลายปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ การทรงตัวและความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวของผมก็ดีขึ้นด้วยเช่นกัน
เมื่อเรามีอายุมากขึ้น การรักษาสุขภาพ ความฟิตของร่างกาย การทรงตัว และความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวกลายเป็นเรื่องสำคัญยิ่งขึ้น ช่วงวัยเกษียณเปิดโอกาสให้เราได้ใส่ใจเรื่องเหล่านี้ ซึ่งผมเชื่อว่าเป็นหนึ่งในข้อดีที่สุดของชีวิตวัยเกษียณเลยทีเดียว
การค้นหาเป้าหมายในชีวิต
ข้อกังวลอย่างหนึ่งที่หลายคนมีเกี่ยวกับการเกษียณอายุคือการสูญเสียเป้าหมายหรือความหมายในการใช้ชีวิต
สำหรับผมแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใด
ผมกลับมาใช้เวลาไปกับการอ่านหนังสือ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมแทบไม่ได้ทำเลยในช่วงที่ยังทำงานอยู่ นอกจากนี้ ผมยังคงดูแลและพัฒนาเว็บไซต์ *Thailand Construction News* อยู่ทุกวัน ซึ่งช่วยให้สมองได้ทำงานและมีกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ให้จดจ่อ
ผมตั้งใจที่จะทำกิจกรรมต่างๆ ให้ตัวเองไม่ว่างเว้นจากการทำสิ่งที่มีความหมาย แม้ว่ารูปแบบกิจกรรมจะไม่เหมือนกับสมัยที่ยังทำงานอยู่ก็ตาม
เมื่อทุกวันรู้สึกเหมือนวันอาทิตย์
สิ่งหนึ่งที่คาดไม่ถึงเกี่ยวกับชีวิตวัยเกษียณคือเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อไม่มีตารางเวลาทำงานมากำหนด วันธรรมดาและวันหยุดสุดสัปดาห์ก็ดูเหมือนจะกลืนรวมกันไปหมด จนบางครั้งเราก็ต้องถามตัวเองว่า “วันนี้วันอะไรนะ?”
ทุกวันดูเหมือนจะเป็นวันอาทิตย์ไปเสียหมด
หากจำเป็นต้องออกไปข้างนอก เช่น ไปซื้อของ เรามักเลือกไปในช่วงกลางสัปดาห์เพื่อหลีกเลี่ยงความพลุกพล่านในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์หรือวันหยุดนักขัตฤกษ์
ประเทศไทย – การผจญภัยครั้งใหม่
สำหรับผู้ที่เพิ่งเกษียณอายุและมาใช้ชีวิตในประเทศไทย ชีวิตอาจเปรียบได้กับการผจญภัย ผมเองก็เคยสัมผัสความรู้สึกนั้นเมื่อตอนที่ย้ายมาที่นี่ครั้งแรกในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ทุกอย่างดูน่าตื่นตาตื่นใจและแปลกใหม่ ไม่ว่าจะเป็นภาพช้างเดินไปมาตามท้องถนนในกรุงเทพฯ ภาพพระสงฆ์ในจีวรสีสันสดใสและวัดวาอารามที่มีอยู่ทั่วไป การได้ออกสำรวจประเทศ โดยเฉพาะในสถานที่ที่นักท่องเที่ยวทั่วไปไม่ค่อยไปเยือน รวมถึงการได้ลิ้มลองอาหารและผลไม้แปลกใหม่ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
แต่ในปัจจุบัน แทบไม่มีอะไรที่ทำให้ผมรู้สึกตื่นตะลึงได้อีกแล้ว ผมอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดิมมานานกว่ายี่สิบปีและคุ้นเคยกับพื้นที่ละแวกนี้เป็นอย่างดี
ทุกวันนี้ ประเทศไทยเปรียบเสมือนบ้านสำหรับผม ผมยังคงมีความสุขกับการใช้ชีวิตที่นี่อย่างมาก แต่ก็ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือประหลาดใจกับสิ่งต่างๆ ที่เคยดูพิเศษแปลกตาในอดีตอีกต่อไป
ชีวิตวัยเกษียณจนถึงตอนนี้ยังมีการเดินทางท่องเที่ยวน้อยกว่าที่ผมเคยคาดการณ์ไว้ นอกเหนือจากการเดินทางท่องเที่ยวระยะสั้นๆ ในไทยและการไปเยือนสหราชอาณาจักรแล้ว เราใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ใกล้บ้าน ตอนนี้เราจึงพยายามสร้างสีสันให้กับชีวิตด้วยการวางแผนไปพักผ่อนระยะสั้นๆ แบบ 2 วัน 1 คืน ให้บ่อยขึ้น โดยเลือกสถานที่ที่ขับรถไปได้ง่าย เพื่อจะได้สำรวจจังหวัดต่างๆ ในรายละเอียดที่ลึกซึ้งกว่าการไปเที่ยวแบบเช้าไปเย็นกลับเพียงอย่างเดียว การเกษียณอายุและการใช้ชีวิตคู่
เรื่องหนึ่งที่ไม่ค่อยมีใครพูดถึงกันนักคือ การเกษียณอายุส่งผลต่อพลวัตหรือรูปแบบความสัมพันธ์ในชีวิตคู่ได้อย่างไร
เมื่อทั้งสองคนต้องใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บ้านด้วยกัน ความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ ก็อาจกลายเป็นสิ่งที่สังเกตเห็นได้ชัดเจนขึ้น
ภรรยาของผมดูจะเบื่อหน่ายเป็นบางครั้ง ในขณะที่ผมแทบไม่เคยรู้สึกเบื่อเลย อีกทั้งเธอยังไม่ค่อยปลื้มเท่าไรนักกับการที่ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมชื่นชอบ
โชคดีที่หลังจากใช้ชีวิตร่วมกันมาเกือบสามทศวรรษ เราต่างเข้าใจกันดีพอที่จะเว้นระยะห่างให้กันและกันเมื่อจำเป็น
และเช่นเดียวกับคู่สามีภรรยาวัยเกษียณส่วนใหญ่ เรายังคงต้องปรับตัวกันต่อไป
ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด: เรื่องเงิน
หากมีประเด็นใดประเด็นหนึ่งที่สำคัญเหนือเรื่องอื่นๆ ทั้งหมด ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องเงิน
การขาดรายได้จากเงินเดือนประจำ และคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวว่าเงินเก็บก้อนโตที่เตรียมไว้สำหรับวัยเกษียณนั้นจะเพียงพอหรือไม่—ประกอบกับความไม่รู้แน่ชัดว่าเงินก้อนนี้จะต้องใช้ไปอีกนานแค่ไหน—เป็นสิ่งที่วนเวียนอยู่ในความคิดของผมตลอดเวลา มันเป็นหนึ่งในความเป็นจริงของชีวิตวัยเกษียณที่หลายคนต้องเผชิญ
การทำงานอาจนำมาซึ่งความหงุดหงิดและความเครียด แต่ก็แลกมาด้วยรายได้ที่มั่นคงสม่ำเสมอ เมื่อรายได้ส่วนนั้นหายไป จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดความกังวลว่าเงินเก็บที่มีอยู่จะเพียงพอสำหรับการใช้ชีวิตในบั้นปลายหรือไม่
ผมและภรรยาคอยติดตามและตรวจสอบการใช้จ่ายรวมถึงสถานะทางการเงินอย่างละเอียด บางวันที่ผมลองคำนวณตัวเลขดู ผมก็รู้สึกมั่นใจว่าเราจะมีฐานะทางการเงินที่มั่นคง แต่บางวันผมก็อดกังวลถึงอนาคตไม่ได้
แม้ว่าตัวเลขจะบ่งชี้ว่าทุกอย่างน่าจะเรียบร้อยดี แต่ความกังวลใจก็ยังคงแฝงอยู่เป็นระยะ ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันนั้นเป็นสิ่งที่จัดการได้ แต่ก็มักจะมีค่าใช้จ่ายก้อนโตที่ไม่คาดคิดโผล่มาให้ต้องจัดการอยู่เสมอ ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้น ผมก็มักจะรู้สึกกังวลใจไม่ต่างจากผู้เกษียณอายุคนอื่นๆ ในขณะที่พยายามหาวิธีรับมือกับค่าใช้จ่ายเหล่านั้นให้ดีที่สุด
ผมเชื่อว่าผู้เกษียณอายุจำนวนมากต่างก็เผชิญกับสถานการณ์เดียวกันนี้ในเรื่องการเงิน
บทส่งท้าย
หลังจากใช้ชีวิตหลังเกษียณมาได้เก้าเดือน โดยภาพรวมแล้วผมรู้สึกพอใจกับชีวิตในช่วงนี้มาก
ผมมีความสุขกับอิสระ ความยืดหยุ่น และโอกาสที่จะได้ใส่ใจดูแลสุขภาพ ครอบครัว และทำในสิ่งที่ตนเองสนใจ และแน่นอนว่าผมไม่คิดถึงความหงุดหงิดวุ่นวายใจต่างๆ ที่เคยเจอในชีวิตการทำงานเลยแม้แต่น้อย
ในขณะเดียวกัน ชีวิตหลังเกษียณก็ไม่ใช่การพักผ่อนหย่อนใจไปตลอดกาล ความกังวลเรื่องสุขภาพ ครอบครัว และการเงิน ไม่ได้หายไปเพียงเพราะเราเลิกทำงานแล้ว
หากผมสามารถให้คำแนะนำสี่ข้อแก่ผู้ที่กำลังจะเข้าสู่วัยเกษียณได้ คำแนะนำเหล่านั้นก็คือ:
- อย่าคิดไปเองว่าการเกษียณอายุจะเปลี่ยนตัวตนของคุณไปจากเดิม
- ให้ความสำคัญกับสุขภาพ ความฟิตของร่างกาย และความคล่องตัวในการเคลื่อนไหว 3. เตรียมความพร้อมทางการเงินให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ก่อนที่คุณจะหยุดทำงาน
- วางแผนว่าคุณต้องการใช้เวลาอย่างไรในช่วงวัยเกษียณ
ประโยชน์สูงสุดของการเกษียณอายุไม่ใช่การมีเวลาว่างอย่างเหลือเฟือ แต่คือ “อิสรภาพ” อิสรภาพในการตัดสินใจว่าจะใช้เวลาอย่างไร กำหนดจังหวะชีวิตด้วยตนเอง และให้ความสำคัญกับสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับตัวเรา
หลังจากเกษียณมาได้เก้าเดือน ผมยังคงเรียนรู้ว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไรกันแน่ แต่จนถึงตอนนี้ เส้นทางนี้ก็นับเป็นประสบการณ์ที่น่าสนใจทีเดียว
หมายเหตุท้ายบทความ
ผมเขียนบทความนี้ไว้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนแต่ตอนแรกตัดสินใจว่าจะไม่เผยแพร่ แต่เมื่อกลับมาอ่านทบทวนอีกครั้ง ผมกังวลว่ามันอาจทำให้ผู้อ่านเข้าใจผิดว่าผมไม่มีความสุขกับชีวิตหลังเกษียณ ซึ่งความจริงแล้วไม่ใช่เช่นนั้นเลย
สิ่งที่ผมค้นพบคือ การเกษียณอายุไม่ใช่สิ่งที่ใครจะปรับตัวเข้าหาได้ในชั่วข้ามคืน หลังจากใช้ชีวิตวัยทำงานมาเกือบห้าสิบปี ย่อมต้องใช้เวลาในการปรับตัวให้เข้ากับกิจวัตรและวิธีคิดที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ผมยังคงมองหาความเป็นไปได้ในการรับงานใหม่ๆ ทำบ้าง แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็เริ่มรู้สึกสบายใจมากขึ้นกับแนวคิดที่ว่า การเกษียณอายุอาจเป็นบทใหม่ของชีวิตที่ลงตัวสำหรับผม ผมมีกิจกรรมมากมายให้ทำจนแต่ละวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว และยังคงค้นพบกิจวัตรหรือความสนใจใหม่ๆ ที่ทำให้ชีวิตหลังเกษียณมีความสุข
ความรู้สึกของผมที่มีต่อการเกษียณอายุยังคงเปลี่ยนแปลงไปตามประสบการณ์ที่ได้รับ เมื่อผ่านไปเก้าเดือน ผมรู้สึกลงตัวและมั่นคงกว่าช่วงแรกมาก และคาดว่าผมคงจะได้เรียนรู้และปรับตัวต่อไปอีกในเดือนและปีข้างหน้า
สำหรับตอนนี้ ผมกำลังเพลิดเพลินกับอิสรภาพในการเลือกใช้เวลาของตัวเอง พร้อมกับเปิดรับโอกาสและประสบการณ์ใหม่ๆ ที่อนาคตอาจนำพาเข้ามา
