Phraya Bhirombhakdi, the man behind Thailand’s first beer and a Bt100 billion empire
More than a century ago, a boy named Boonrawd was born. His intelligence and business acumen later helped him create Thailand’s first beer and laid the foundations of Boon Rawd Brewery.
The Bhirombhakdi family heirs recently held a merit-making ceremony on March 23, 2026, to mark the anniversary of the death of Phraya Bhirombhakdi, the man behind the legend of Thailand’s first beer and the founder of Thai food and beverage giant Boon Rawd Brewery.
The family business empire, now worth more than 100 billion baht, has been passed down through generations and has stood firm in Thailand for more than 90 years.
How “Boonrawd” got his name
According to the book The Singha Story: A Chronicle of Thailand’s First Brewery, Phraya Bhirombhakdi was born more than 100 years ago, in 1872. At the time of his birth, however, his official name was not clearly recorded, as birth registration was uncommon in those days. Even what his parents originally named him is no longer certain, according to the family’s historical record.
The name “Boonrawd” came from a childhood accident. As a boy, he was fond of flying kites. One day, while playing, he fell headfirst from a bridge into a muddy canal. Fortunately, someone saw what had happened and rescued him in time. After that, his father began calling him “Boonrawd”, a name associated with survival and good fortune.
The surname “Bhirombhakdi” was later bestowed upon him by King Prajadhipok. Boonrawd had originally been born into the Sreshthaputra family, one of the Thai-Chinese families whose ancestors had migrated from China during the reign of King Phutthayotfa Chulalok the Great.
Boonrawd’s early life was strongly supported by his family, particularly in education. He was sent to a school that taught English and proved to be an outstanding student, ranking first in every subject at the age of 17.
His language skills later opened doors in working life. He took on responsibilities such as translating documents, drafting letters and handling paperwork related to imported goods. This period also gave him valuable exposure to the world of business.
A natural business mind
After finishing his studies, Boonrawd briefly worked as a teacher before turning to business. He began as a clerk and translator, but a turning point came when a former employer recognised his diligence, intelligence and business instinct, and asked him a simple question: would it not be better to be his own boss?
In time, Boonrawd joined a multinational timber trading business and travelled extensively overseas. Those journeys broadened his outlook, but it was England, during the Industrial Revolution, that became a major turning point in his life.
After visiting the Belsize Motor factory, a major British car manufacturer, he became the company’s new agent in Siam and even imported a convertible to Thailand. However, the car business lasted only two to three years.
He later partnered in acquiring a sawmill and also launched a ferry business. As his ventures expanded and his reputation grew, Boonrawd came to be seen as a formidable rival in the trading world.
The birth of Siam’s first beer legend
Another defining turning point soon arrived. Through his many Western friends, Boonrawd gained access not only to business opportunities but also to valuable international networks.
During one social gathering, he met Emil Eisenhofer, a German engineer and businessman who imported a wide range of products, including beer, wine, spirits, lorries, trams and electrical appliances.
It was Eisenhofer who introduced Phraya Bhirombhakdi to German beer — a moment that would change his life and set in motion the story of Thailand’s first beer.
Before creating a Thai beer, Phraya Bhirombhakdi travelled to Europe to study brewing in depth. He visited hop farms, explored breweries and learned the techniques, science and mechanics of beer production in detail.
Building Siam’s first brewery, however, was no easy task. He had to overcome scepticism, criticism and doubts, while also dealing with a lengthy licensing process with the state.
At the same time, he faced the challenge of introducing beer to Thai consumers and persuading them to pay for a product that was still unfamiliar. Some even questioned whether beer could be produced at all in a tropical country.
Even so, he believed Siam should have its own national beer, both for the country’s pride and for economic reasons, as it would help reduce imports and prevent money from flowing overseas. That conviction drove him to press on with determination.
Singha, a Thai beer
Construction of the first brewery began in 1933 on a site along the Chao Phraya River in the Samsen area of Bangkok. King Prajadhipok visited the brewery construction site twice. Boon Rawd Brewery officially opened on July 6, 1933, with around 400 guests attending the launch.
The next day marked the start of a new chapter in Thailand’s history, as three beer brands were introduced to the market: Golden Kite, Singha and Phra Prang. Each bottle sold for 32 satang, considered fairly expensive at the time when annual per capita income stood at only 31 baht.
Phraya Bhirombhakdi never stopped improving the business. He travelled the world, tasting beers made in different countries in order to compare their quality and flavour with Thai beer.
Within just two years of entering the market, Thai consumers had increasingly embraced locally made beer, allowing domestic brands to capture 40% of the market. By 1938, Boon Rawd Brewery held more than 60% of the local beer market.
The beer business, however, continued to face challenges. One of the greatest was the Second World War, a period in which all businesses had to struggle for survival. Boon Rawd Brewery was among those that managed to endure and emerge from that difficult era.
A fourth generation leads the Bt100-billion empire
From its founder to the present generation of the Bhirombhakdi family, Boon Rawd Brewery has grown into one of Thailand’s major business empires, generating revenue at the 100-billion-baht level.
The group has also diversified far beyond alcoholic drinks into non-alcoholic beverages, food, property and other sectors. The business has now entered its fourth generation, with younger family members continuing to work closely alongside the third generation.
Today, Bhurit Bhirombhakdi serves as the key leader of Boon Rawd Brewery, while several other family members are helping steer the business towards its centenary, including Piti Bhirombhakdi, Palit Bhirombhakdi, Pavin Bhirombhakdi and Voravud Bhirombhakdi.
At the time Boonrawd lived, the world was gripped by war tensions and imperial expansion by major powers. Thailand, too, had to contend with pressure and encroachment from both France and Britain, leading to conflict.
Boonrawd, driven by strong patriotic feeling, was even known to have taken up arms and stood guard in case tensions escalated into fighting.
Source: https://www.nationthailand.com/business/corporate/40064195
Google Translation:
พระยาภิรมย์ภักดี ชายผู้อยู่เบื้องหลังเบียร์แรกของประเทศไทยและอาณาจักรมูลค่า 100 พันล้านบาท
พระยาภิรมย์ภักดี
กว่าหนึ่งศตวรรษที่แล้ว เด็กชายชื่อบุญรอดได้ถือกำเนิดขึ้น สติปัญญาและความเฉลียวฉลาดทางธุรกิจของเขาช่วยให้เขาสร้างเบียร์แรกของประเทศไทยและวางรากฐานของบริษัทบุญรอดบริวเวอรี่
เมื่อเร็วๆ นี้ ทายาทตระกูลภิรมย์ภักดีได้จัดพิธีทำบุญเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2569 เพื่อรำลึกถึงวันครบรอบมรณกรรมของพระยาภิรมย์ภักดี ชายผู้สร้างตำนานเบียร์แรกของประเทศไทยและผู้ก่อตั้งบริษัทบุญรอดบริวเวอรี่ ยักษ์ใหญ่แห่งวงการอาหารและเครื่องดื่มของไทย
อาณาจักรธุรกิจของครอบครัวซึ่งปัจจุบันมีมูลค่ามากกว่า 100 พันล้านบาท ได้สืบทอดต่อกันมาหลายรุ่นและยืนหยัดอย่างมั่นคงในประเทศไทยมานานกว่า 90 ปี
ที่มาของชื่อ “บุญรอด”
ตามหนังสือ “เรื่องราวของสิงห์: บันทึกประวัติศาสตร์โรงเบียร์แห่งแรกของประเทศไทย” ระบุว่า พระยาภิรมย์ภักดีประสูติเมื่อกว่า 100 ปีที่แล้ว ในปี 1872 อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ประสูติ ชื่ออย่างเป็นทางการของพระองค์ไม่ได้ถูกบันทึกไว้อย่างชัดเจน เนื่องจากในสมัยนั้นการจดทะเบียนเกิดยังไม่แพร่หลาย แม้แต่ชื่อเดิมที่บิดามารดาตั้งให้ก็ไม่แน่ชัดแล้ว ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ของครอบครัว
ชื่อ “บุญรอด” มาจากอุบัติเหตุในวัยเด็ก สมัยเด็กพระองค์ชอบเล่นว่าว วันหนึ่งขณะเล่นว่าว พระองค์พลัดตกจากสะพานลงไปในคลองโคลนโดยเอาหัวลง โชคดีที่มีคนเห็นเหตุการณ์และช่วยพระองค์ไว้ได้ทันท่วงที หลังจากนั้นบิดาจึงเรียกพระองค์ว่า “บุญรอด” ซึ่งเป็นชื่อที่เกี่ยวข้องกับการเอาชีวิตรอดและโชคลาภ
ส่วนนามสกุล “ภิรมย์ภักดี” นั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานให้ในภายหลัง บุญรวดเกิดในตระกูลศรีสถบุตร ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลไทยเชื้อสายจีนที่มีบรรพบุรุษอพยพมาจากจีนในสมัยรัชกาลพุทธยศจุฬาโลกมหาราช
ชีวิตในวัยเด็กของบุญรวดได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านการศึกษา เขาถูกส่งไปเรียนในโรงเรียนที่สอนเป็นภาษาอังกฤษและพิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นนักเรียนที่โดดเด่น ได้ที่หนึ่งในทุกวิชาเมื่ออายุ 17 ปี
ทักษะทางภาษาของเขาในภายหลังได้เปิดประตูสู่ชีวิตการทำงาน เขาได้รับมอบหมายงานต่างๆ เช่น การแปลเอกสาร การร่างจดหมาย และการจัดการเอกสารที่เกี่ยวข้องกับสินค้านำเข้า ช่วงเวลานี้ยังทำให้เขาได้รับประสบการณ์อันมีค่าในโลกธุรกิจ
ด้วยหัวคิดด้านธุรกิจโดยธรรมชาติ
หลังจากจบการศึกษา บุญรวดทำงานเป็นครูอยู่ช่วงสั้นๆ ก่อนที่จะหันมาทำธุรกิจ เขาเริ่มต้นจากการเป็นเสมียนและนักแปล แต่จุดเปลี่ยนมาถึงเมื่ออดีตนายจ้างเห็นถึงความขยัน ความฉลาด และสัญชาตญาณทางธุรกิจของเขา และถามคำถามง่ายๆ ว่า: การเป็นเจ้านายของตัวเองจะไม่ดีกว่าหรือ?
เมื่อเวลาผ่านไป บุญรวดได้เข้าร่วมธุรกิจค้าไม้ข้ามชาติและเดินทางไปต่างประเทศอย่างกว้างขวาง การเดินทางเหล่านั้นช่วยเปิดโลกทัศน์ของเขา แต่ประเทศอังกฤษในช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรมกลับกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของเขา
หลังจากไปเยี่ยมชมโรงงานผลิตรถยนต์เบลไซส์ มอเตอร์ ผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ของอังกฤษ เขาได้กลายเป็นตัวแทนจำหน่ายรายใหม่ของบริษัทในประเทศไทย และยังนำเข้ารถยนต์เปิดประทุนมายังประเทศไทยอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ธุรกิจรถยนต์นั้นดำเนินไปได้เพียงสองถึงสามปีเท่านั้น
ต่อมาเขาได้ร่วมลงทุนซื้อโรงเลื่อยไม้และเริ่มต้นธุรกิจเรือข้ามฟาก เมื่อกิจการของเขาขยายตัวและชื่อเสียงของเขาเติบโตขึ้น บุญรวดจึงกลายเป็นคู่แข่งที่น่าเกรงขามในโลกการค้า
การกำเนิดของตำนานเบียร์แรกของสยาม
จุดเปลี่ยนสำคัญอีกครั้งหนึ่งก็มาถึงในไม่ช้า ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนชาวตะวันตกมากมาย บุญรวดจึงเข้าถึงไม่เพียงแต่โอกาสทางธุรกิจเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเครือข่ายระหว่างประเทศที่มีค่าอีกด้วย
ในงานสังสรรค์ครั้งหนึ่ง เขาได้พบกับเอมิล ไอเซนโฮเฟอร์ วิศวกรและนักธุรกิจชาวเยอรมันผู้นำเข้าสินค้าหลากหลายประเภท รวมถึงเบียร์ ไวน์ สุรา รถบรรทุก รถราง และเครื่องใช้ไฟฟ้า
ไอเซนโฮเฟอร์นี่เองที่เป็นผู้แนะนำเบียร์เยอรมันให้แก่พระยาภิรมย์ภักดี ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาและเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวเบียร์ไทยขวดแรก
ก่อนที่จะสร้างเบียร์ไทย พระยาภิรมย์ภักดีได้เดินทางไปยุโรปเพื่อศึกษาการผลิตเบียร์อย่างลึกซึ้ง เขาไปเยี่ยมชมฟาร์มปลูกฮอป สำรวจโรงเบียร์ และเรียนรู้เทคนิค วิทยาศาสตร์ และกลไกการผลิตเบียร์อย่างละเอียด
อย่างไรก็ตาม การสร้างโรงเบียร์แห่งแรกของสยามไม่ใช่เรื่องง่าย เขาต้องเอาชนะความสงสัย คำวิจารณ์ และความลังเลใจ ในขณะเดียวกันก็ต้องจัดการกับกระบวนการขอใบอนุญาตที่ยืดเยื้อจากทางรัฐ
ในขณะเดียวกัน เขาก็ต้องเผชิญกับความท้าทายในการแนะนำเบียร์ให้แก่ผู้บริโภคชาวไทยและโน้มน้าวให้พวกเขาจ่ายเงินสำหรับผลิตภัณฑ์ที่ยังไม่คุ้นเคย บางคนถึงกับตั้งคำถามว่าเบียร์จะสามารถผลิตได้ในประเทศเขตร้อนหรือไม่
ถึงกระนั้น เขาก็เชื่อว่าสยามควรมีเบียร์ประจำชาติของตนเอง ทั้งเพื่อความภาคภูมิใจของประเทศและเพื่อเหตุผลทางเศรษฐกิจ เพราะจะช่วยลดการนำเข้าและป้องกันไม่ให้เงินไหลออกไปต่างประเทศ ความเชื่อมั่นนั้นผลักดันให้เขามุ่งมั่นต่อไป
สิงห์ เบียร์ไทย
การก่อสร้างโรงเบียร์แห่งแรกเริ่มต้นขึ้นในปี 1933 บนพื้นที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในเขตสามเสน กรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมชมสถานที่ก่อสร้างโรงเบียร์สองครั้ง โรงเบียร์บุญรอดเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 6 กรกฎาคม 1933 โดยมีแขกเข้าร่วมงานเปิดตัวประมาณ 400 คน
วันต่อมาถือเป็นการเริ่มต้นบทใหม่ในประวัติศาสตร์ของประเทศไทย เมื่อมีการนำเบียร์สามยี่ห้อออกสู่ตลาด ได้แก่ โกลเด้นไคท์ สิงห์ และพระปรางค์ โดยแต่ละขวดขายในราคา 32 สตางค์ ซึ่งถือว่าค่อนข้างแพงในเวลานั้น เนื่องจากรายได้ต่อหัวต่อปีอยู่ที่เพียง 31 บาทเท่านั้น
พระยาภิรมย์ภักดีไม่เคยหยุดพัฒนาธุรกิจ ท่านเดินทางไปทั่วโลก ชิมเบียร์ที่ผลิตในประเทศต่างๆ เพื่อเปรียบเทียบคุณภาพและรสชาติกับเบียร์ไทย
ภายในเวลาเพียงสองปีหลังจากเข้าสู่ตลาด ผู้บริโภคไทยก็ให้การยอมรับเบียร์ที่ผลิตในประเทศมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้แบรนด์ในประเทศสามารถครองส่วนแบ่งตลาดได้ถึง 40% และในปี 1938 โรงเบียร์บุญรอดก็ครองส่วนแบ่งตลาดเบียร์ในประเทศมากกว่า 60%
อย่างไรก็ตาม ธุรกิจเบียร์ยังคงเผชิญกับความท้าทาย หนึ่งในความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ธุรกิจทุกประเภทต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด โรงเบียร์บุญรอดเป็นหนึ่งในธุรกิจที่สามารถยืนหยัดและผ่านพ้นช่วงเวลาที่ยากลำบากนั้นมาได้
ทายาทรุ่นที่สี่นำพาอาณาจักรมูลค่า 1 แสนล้านบาท
จากผู้ก่อตั้งจนถึงทายาทรุ่นปัจจุบันของตระกูลภิรมย์ภักดี บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ ได้เติบโตขึ้นเป็นหนึ่งในอาณาจักรธุรกิจที่สำคัญของประเทศไทย สร้างรายได้ในระดับ 1 แสนล้านบาท
กลุ่มบริษัทยังได้ขยายธุรกิจไปไกลกว่าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ไปสู่เครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ อาหาร อสังหาริมทรัพย์ และภาคส่วนอื่นๆ ปัจจุบันธุรกิจได้เข้าสู่ทายาทรุ่นที่สี่แล้ว โดยสมาชิกในครอบครัวรุ่นใหม่ยังคงทำงานอย่างใกล้ชิดกับทายาทรุ่นที่สาม
ปัจจุบัน ภุริต ภิรมย์ภักดี ดำรงตำแหน่งผู้นำหลักของบุญรอดบริวเวอรี่ ขณะที่สมาชิกในครอบครัวอีกหลายคนช่วยกันนำพาธุรกิจไปสู่การครบรอบ 100 ปี รวมถึง ปิติ ภิรมย์ภักดี ปาลิต ภิรมย์ภักดี ปวิน ภิรมย์ภักดี และวรวุฒิ ภิรมย์ภักดี
ในสมัยที่บุญรอดมีชีวิตอยู่ โลกกำลังเผชิญกับความตึงเครียดจากสงครามและการขยายอำนาจของมหาอำนาจต่างๆ ประเทศไทยเองก็ต้องเผชิญกับแรงกดดันและการรุกรานจากทั้งฝรั่งเศสและอังกฤษ ซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้ง
บุญรวด ด้วยแรงผลักดันจากความรักชาติอย่างแรงกล้า ถึงกับเคยจับอาวุธและยืนเฝ้ารักษาการณ์ในกรณีที่ความตึงเครียดบานปลายกลายเป็นการต่อสู้